Rozdział 13

   L-To co gotowi!?-powiedział uradowany.

Każdy tylko krzyknął "Tak!" i już zaraz byliśmy w drodze na lotnisko!W drodze na nie Liam nagrywał filmik,chłopcy śpiewali i wygłupiali się ja tylko mogli.W drodze dowiedziałam,że dziewczyny już czekają na lotnisku.Całą drogę na lotnisko ,która minęła błyskawicznie,siedziałam wtulona w Hazzę.Gdy tylko dojechaliśmy na lotnisko,stało tam dużo dziewcząt.Nie chciałam by mnie widziały,lecz gdy tylko wysiedliśmy z busa,Harry złapał mnie za rękę i zaprowadził do samolotu.Nie wiem czy ktoś mnie widział,czy nie.Szybko przywitałam się z dziewczynami,zebraliśmy się i wylecieliśmy.

Jak zwykle Liam włączył kamerę i zaczeliśmy się bawić.Było wcześnie,zbliżała się 11,a my zbliżaliśmy się do LA!O 12 wylądowaliśmy i tak w kółko!Od busa do samolotu,a od samolotu do busa.Z tego co uświadomił mnie Hazza,to chłopcy wynajęli jakiś domek na wzgórzu,lecz blisko plaży!Gdy tylko dojechaliśmy do domu,każdy nawet nie patrzył jak on wygląda ,tylko rzuciliśmy rzeczy i spacerem udaliśmy się na plażę.Chłopcom udało się znaleźć jakieś ustronnę miejsce i zaczęliśmy nasz wypad na LA.Każda z nas przebrała się w strój i poszliśmy się kąpać.

                                                                 H-To co bawimy się!?-krzyknął Harry.

"Taaak",krzyknęliśmy.Zaraz po tym Harry dał każdemu jakiegoś drinka.I tak od drinka,do drinka zaczęło się robić fajnie.Po 2 godzinach na plaży,ruszyliśmy zwiedzać okolicę.Los Angeles było piękne i gorące.Każdy z nas się wygłupiał i śmiał,ale chłopców i tak nikt nie przebije.Chodziliśmy po miesicie,byliśmy pijani i zachodziliśmy jeszcze do innych klubów.Po 4 godzinach łażenie,Lou i Harry przyszli z jakimiś torbami.nikt z nas nie wiedział o co chodzi i co tam jest!Ale okazało się,że są to gadżety do przebrania.Zaczęliśmy się przebierać,były tam okulary,boa,peruki i kapelusze.Gdy każdy się przebrał,zaczeliśmy chodzić tak po mieście!

LA było bardzo ciekawe,a już na pewno ludzie.Przy plaży chłopcy dorwali jakiś gości z gitarami,pożyczyli od nich gitary i zaczęli grać i śpiewać.Po dłuższym patrzeniu zaczęłyśmy tańczyć,jacyś ludzie zaczęli nam rzucać pieniądze.Nie ma się co dziwić,chłopcy mieli talent,a gdy się zmęczyli zostawili gitary złapali nas za ręce i uciekli.Nie zły początek,bo już na pewno nie koniec!O 21 chłopcy,a my razem z nimi wbiliśmy się z nimi na domówkę.To była najlepsza domówka ever!Choć tak szczerzę,to współczuję temu kto ją robił.Po naszym wyjściu ,dom wyglądał jak dom gościa z "Projektu X"!Co prawda nie wybuchł,ale wszystko było możliwe.Wiem że nigdy się tak nie bawiłam,cały czas piłam,robiłam głupie rzeczy i tańczyłam z jakimiś dziewczynami na stole!Byłam na takiej Fazie.Haha.

                                                                                             

                                                                          * * *

                                                                 J-Czuję się,jakby mi głowa miała eksplodować!-jęknęłam.

                                                                 H-Jaki budyń?-mamrotał.

                                                                Li-Gdzie idziesz z tym żółwiem?Dan!Dan!-krzyczał.

                                                                El-Jakie Balony?-mówiła zdziwiona.

                                                                 L-Gdzie moja zebra!?

                                                                 D-Loki zjadłaś mi stanik!

                                                                 N-Ja to chciałem zjeść!-prawie płakał.

Podniosłam się i chciało mi się śmiać.Każdy leżał na każdym,a do tego coś mamrotał.Wstałam,sama nie wiedziałam gdzie iść.Dom był naprawdę ogromny,zaszłam jakimś cudem do kuchni wzięłam procha i z torby która leżała przy drzwiach wzięłam jakieś ciuchy.Poszłam się odświeżyć,przebrałam się i spojrzałam w lustro...

                                                                 J-Co to kur,ma być?-wrzasnęłam.

Gdy już byłam gotowa,chciałam zrobić sobie lekki makijaż,a co ja tam widzę?Jakiś ćwiek w wardze!Złapałam się za nią i to był kolczyk,a co najgorsze na stropie miałam napis "Life is moment"!Który nie chciał się zmyć!Jedyne co mnie pociesza to,to że nic nie czułam.Z lekkim szokiem wyszłam z łazienki i myślałam jak obudzić resztę.Szybko jednak na to wpadałam.Poleciałam na dół do ogrodu,złapałam węża do podlewania i wbiegłam z nim do domu.Pobiegłam na górę,podłączyłam go do kranu,odkręciłam i wpadłam do pokoju.

                                                                 J-Wstawać!-krzyknęłam i zaczęłam ich oblewać.

Każdy się przestraszył i zerwał na równe nogi!"Co ty robisz?" wrzasnęli!

                                                                 J-Budzę was!-uśmiechnęłam się.

                                                                 N-Tyle kobiet na świecie,a tobię zachciało się właśnie tej!-mówił wkurzony Horan.

                                                                 L-Szczerzę?To sam bym was tak po budził!-dodał.   

Wszyscy się popatrzyli na Lou zabójczym wzrokiem,a on tylko wzruszył ramionami.Po chwili ich wzrok powędrował na mnie,Harry wywalił oczy i podszedł do mnie.

                                                                 H-Co to jest?-powiedział zdziwiony.

Każdy spojrzał w ułamku sekundy na mnie!Strzeliłam buraka i nie wiedziałam co powiedzieć.Więc jak zwykle coś palnęłam.

                                                                 J-Last Friday Night!-rzuciłam z uśmiechem.

                                                                 H-Jak ja cię będę teraz całowała?-powiedział załamany.

                                                                 J-O tak!-dodałam całując go.

                                                                 N-Musicie przy ludziach.-mruknął z irytowany.

                                                                 J-Bo nie zrobię śniadania!-zagroziłam opuszczając usta Hazzy.

                                                                 N-Liam jak możesz!?To jest miłość!Wpuść w siebię trochę uczucia.-mówił.

Liam tylko zdziwiony spojrzał na Nialla i nie wiedział o co mu chodzi.My tylko się zaśmialiśmy i każdy opuścił pokój.Zaś ja usiadłam na skraju łóżka i przypatrywałam mojemu tatuażowi,zaś mnie obserwował Harry!

                                                                 J-Co tam!-zapytałam.

                                                                 H-Nic,po prostu wyglądasz ślicznie!-powiedział.

Uśmiechnęłam się do niego i zaprosiłam do mnie,by usiadał.Zaraz po tym ,Harry był już przy mnie.Powoli zaczął głaskać mnie po nodze,gdy tak na niego patrzyłam...To było cudowne!Cudowne ,że miałam kogoś takiego jak on przy sobie!Patrzyłam tak na niego i to było takie zajebiste,Haha!Mieliśmy taki zwykły,nie zwykły związek.Tak nie da się tego określić,bo to było naprawdę proste i zwyczajne,ale aż do tego stopnia że stawało się nad zwyczajnie!

                                                                 J-Kocham cię!-szepnęłam i zaczęłam całować go za uchem.

Harry tylko się śmiał i uśmiechał.Kochałam go w nad zwyczjny sposób!Jego każdy uśmiech,ruch i spojrzenie,były dla mnie czymś niezwykłym!Za każdy razem gdy go całowałam,czułam jakbym psię zakochiwała od nowa i coraz bardziej pożądała.

                                                                 H-Też cię kocham!-dodał całując mnie w usta.

                                                                 J-Ale ja naprawdę cię kocham!-powiedziałam patrząc się mu w oczy.

Harry nie wiedział o co mi chodzi!zrobił dziwną minę i patrzył się Na mnie nie zrozumiale.

                                                                 H-Wiesz co?Nie rozumiem!przecież ja cię Kocham ty mnie też,a więc co znaczy naprawdę.-powiedział po dłuższej chwili namysłu.

                                                                 J-Heh!Sama nie wiem,nie chcę cię w żaden sposób przestraszyć,ale to uczucie jest inne.Nigdy jeszcze go nie czułam,zawsze gdy cię całuję czuję...-nie mogłam już.

                                                                 H-Jakbyś się od nowa zakochiwała i bardziej pożądała?-powiedział ze głębią.

Byłam zdziwiona,nie wiem czy to normalne jak ktoś się zakocha.Wiem że nigdy tego nie czułam i to sprawia że chce go bardziej i potrzebuję,każdego dnia!

                                                                 J-Jeśli to normalne...-wstydziłam po chwili.

                                                                 H-To jest miłość!-powiedział radośnie z iskrą w oku,dodając-A nie zwykłe i chwilowe zauroczenie.

To było miłe,nie wiedziałam co mam z tym robić!Wiedziałam to że uwielbiałam z nim tak pogadać,jak w tedy gdy jeszcze między nami nic nie było.

                                                                 J-To co idziemy!?-zapytałam wstając.

                                                                 H-Daj mi się sobą nacieszyć!-powiedział przyciągając do siebie.

Leżałam z nim na łóżku i wygłupialiśmy się,lecz nie długo bo zaraz Lou nas zawołał na dół.Wstaliśmy,już miałam wychodzić,gdy nagle Harry złapał mnie za rękę i przyciągnął do siebie.Spojrzał mi w oczy i był bardzo blisko mnie,że czułam się jakby nic nie było tylko jego oddech na moim ciele.

                                                                 H-Też to czuję.-dodał.

Uśmiechnęłam się i zeszliśmy na dół i jak zwykle dziś ponownie plaża!

                                                                         * * * 

       

Nie wiem jak się to udało chłopcom,lecz znaleźli wspaniałe miejsce.Na początku było trochę cienia,więc każdy z nas znalazł sobie miejsce.Nie było tam zbyt dużo ludzi,było idealnie.

                                                                 H-I jak!?-zapytał.

                                                                 J-Cudownie!Musimy częściej tak sobie wypadać.Tak razem.-dodałam uśmiechając się w stronę słońca.

                                                                 H-Da się załatwić.Nie mogę się przyzwyczaić do tego kolczyka!-jęknął.

                                                                 J-Haha.Zawsze chciałam mieć i kolczyk w wardze i tatuaż,ale zawsze się bałam bólu!A tak znieczulica totalna.O jak chcesz mogę wyjąć.-powiedziałam z uśmiechem.

                                                                 H-Nie daj spokój!Haha znam się na tym.-powiedział wskazując na wieszak,znajdujący się na jego ręce.

Roześmiałam się i zapytałam,czy chce coś pić?Opowiedział że tak i chciał iść,lecz dziś to ja sobie polatam.Powoli zaczęłam ruszać w stronę jakiegoś tak jakby baru!Idąc widziałam jak reszta naszej ekipy się chlapie,podeszłam do baru i poprosiłam o 2 mrożone pepsi.

                                                                 -Widzę że przyjazd się udał!-powiedział entuzjastycznie kelner.

                                                                 J-A skąd ten wniosek.-zapytałam zdziwiona.

                                                                 -Naprawdę wymieniać.-zapytał.

                                                                 J-Mhmmm.-przytaknęłam

                                                                 -Hehe.Więc:

                                                                  1.Ma pani kolczyk.

                                                                  2.Zamawia pani pepsi.

                                                                  3.Przytrafiło mi się to 3 razy.

Zaczęłam się śmiać,gość był naprawdę spoko i niczego sobie...Ale z moim Hazzą i tak się nie równa!Złapałam za szklanki i zaczęłam iść,gdy nagle na kogoś wpadłam.

                                                                 J-Jejku tak strasznie przepraszam.-powiedziałam za kłopotana.      

                                                                JB-Nic się nie stało!Justin.-powiedział podając mi rękę.

                                                                 J-Ivy.-powiedziałam również dając mu rękę.

Spojrzałam na niego i zaczaiłam że to Bieber.Haha fajnie!

                                                                 J-O no hej.-rzuciłam ponownie.

                                                                JB-Miła reakcja!Przyjechałaś tu zapewne z tymi nie zrównoważonymi?-dodał śmiejąc się.

                                                                 J-Kochani są!-powiedziałam.

                                                                JB-No wiem!-mówił robiąc dumną minę.

Ja zaczęłam się śmiać!Justin był strasznie sympatyczny i zabawny.

                                                                 H-Co ty mi tu dziewczynę podrywasz,co?-powiedział Harry poważnie.

                                                                JB-Ja?Ja?-tłumaczył się.

                                                                 H-No ty,ty!-mówił poważnie Harry,choć widziałam że z trudem mu to wychodzi!

                                                                 J-Harry!Wiem że się znacie,wiem to tak dobrze jak cały świat!-powiedziałam do Hazzy.

                                                                 H-Ciężko cię zaskoczyć.Cześć,jak ja cię dawno widziałem.-mówił.

                                                                JB-Ja was też.-dodał smutno.

Nagle podeszła do nas jakaś dziewczyna.Miała dość długie blond włosy,duże niebieskie oczy i nienaganną figurę.Szła bez pośrednio na nas,jedząc przy tym banana.

                                                                JB-To jest moja przyjaciółka,Oktawia!-powiedział sympatycznie.

Przywitaliśmy się z nią,ale zaraz usłyszeliśmy głos Lou.

                                                                 L-Przyjaciółka!On też tak mówił,a ślinił się do niej jak dziki!Więc uważaj!-powiedział nęcąco Lou.-A tak po za tym to Louis jestem.-dodał.

                                                                 O-Zapamiętam.-powiedziała rumieniąc się.

Po dłuższej chwili chłopcy wymyślili sobie zajęcie,a ja zaczęłam gadać z Oktawią!Oktawia była sympatyczna i otwarta,tak jak Jus.Gadałyśmy dość długo z godzinę,potem potrzedł do nas Harry i oznajmił że mnie porywa.Oktawia się zaśmiała pomachała mi co jej od wzajemniłam.

                                                                 J-Ciekawe to twoje porwanie,skoro mnie o nim uświadamiasz!-zaczęłam się śmiać.

                                                                 H-Chcę być miłym porywaczem i chciałem ci sprawić przyjemność.-mówił z pasją.

                                                                 J-A nie samą przyjemnością ma być to,że jestem tu z tobą??-zapytałam z uśmiechem>

                                                                 H-Zawstydzasz mnie!-powiedział zdziwiony.

                                                                 J-Nie po prostu chcę się podlizać.-zaśmiałam się.

                                                                 H-Sprytnie!A tak po za tym,to mamy 3 godziny sam na sam!Więc pomyślałem że sobie popływamy.-dodał.

                                                                 J-Hyhy zapowiada się ciekawie,ale tu.-mruknęłam.

                                                                 H-Podoba mi się twoje spojrzenie na tą sprawę i nie.

Harry pociągnął mnie za rękę i zaczął gdzieś prowadzić.Po długim czasie okazało się,że wynajął jacht!To było bardzo miłe z jego strony,po paru minutach wypłynęliśmy na dalszą część wody i ja wzięłam się za opalanie.To było najlepsze opalenie ever!Siedziałam sobie spokojnie i patrzyłam na pięknie wyrzeźbione  ciało Hazzy,zdobione tatuażami.

                                                                 H-Nie mogę tak,chodź do wody!Miałaś pływać.-rzucił podchodzić do mnie.

                                                                 J-No tak,lecz chwilowo cię podziwiam.-mówiłam robiąc słodkie oczka.

                                                                 H-Ty już mi tu nie słódź,tylko chodź!-ocknął się.

                                                                 J-Ale ja się opalam.-jęknęłam

                                                                 H-W wodzie cię szybciej złapie.

Nie czekał na moją odpowiedź,tylko złapał mnie za rękę i wskoczyliśmy.Harry miał rację,szybciej się opaliłam,a co ważne bawiłam się świetnie!Po wyjściu z wody,Harry wyjął aparat i zaczął robić nam samojebki!Były wspaniałe,potem robiliśmy sobie na wzajem.Po wieczór robiło się chłodno ,więc owinęłam się ręcznikiem i siedziałam na leżaku,zaś Harry poszedł się przebrać.Po 5 minutach,Harry wyszedł w ręczniku z małym wiadereczkiem w którym chłodził się szampan.

                                                                 J-Za pewne nie masz nic pod spodem.-dodałam patrząc się na ręcznik.

                                                                 H-Mmm.Podnieca cię to!?-mruknął robiąc zadziorny uśmieszek.

Nie wiedziałam co zrobić,zawstydził mnie!Zarumieniłam się i kazałam mu usiąść,ponieważ iż że czułam się strasznie nie konfortowo,gdy na dęmnął stał.Harry rozlał szampana po kieliszkach i zaczęliśmy podziwiać zachód słońca.Gdy zaczęło się nam to nudzić,Harold zaczął mnie rozśmieszać i zaczelismy rozmawiać.Na nasze nie szczęście zadzwonił do Hazzy telefon!

                                                                 J-Kto to?-zapytałam.

                                                                 H-Lou,mówił że chcą robić ognisko z Jusem!-opowiedział wstając.

                                                                 J-Poczekaj!-powiedziałam siadając na niego okrakiem.-Daj mi się sobą nacieszyć.-dodałam.

Harry słodko się uśmiechnął i zaczął mnie całować.Nie trwało to długo,bo zaraz dopłynęliśmy na plażę!  

              

                                                      

                                                                                                                                                                                                

Rozdział 12

 ...H-Co się dzieję!?-zapytał zdziwiony,wstając z narożnika.

                                                J-No Arl!Arl napisała "Pomocy".Harry.-powiedziałam bez radnię i z przerażeniem.

Harry tylko spojrzał ze złością na Lou,przy czym wymienili się twierdzącymi spojrzeniami.Nie wiedziałam o co chodzi i nie uśmiechały mi się ich miny!Louis spojrzał na mnie z politowaniem i smutkiem,aż przeszedł mnie dreszcz.

                                                H-Daj mi telefon.-powiedział z lekkim wzburzeniem.

Podałam mu posłusznie telefon,a on jak dziki wyleciał szybko na górę,rzucając spojrzenie Lou.To było straszne,zaraz po tym Louis podniósł się i podszedł do mnie.Zerknął z gromkim smutkiem na mnie i powiedział:

                                                L-Przejdziemy się?

Ja tylko kiwnęłam Głową i wyszłam pospiesznym krokiem za nim!Nie rozumiałam gdzie mu się śpieszy?Stanęłam i nie ruszałam się,a Lou spoglądał nerwowo na górę,nie ruszałam się bo nie wiedziałam co się dzieje.

                                                J-Gdzie ci się tak śpieszy?-zapytałam.

                                                L-Posłuchaj!Wszystko ci powiem tylko już chodź.-dodał szybko,spogladajac ponownie na górę.

Louis zaczął szybko iść ,ciągnąc mnie za sobą.Szliśmy ponownie polną drogą,lecz bez słowa.Czułam się dziwnie i nie zrozumiale,to było straszne!Wlekłam się nie chętnie za nim,zastanawiając się co on robi na górze?A tym bardziej,co Lou ma z tym wszystkim wspólnego?Miałam dość,byliśmy już naprawdę daleko od domu,a on nic.

                                                J-Louis!O co tu chodzi?-wrzasnęłam po chwili.

                                                L-Spokojnie..-próbowała dokończyć.

                                                J-Ciebie chyba je*ię,jak ja mam być spokojna!-krzyknęłam.

                                                L-Nie bój się.Harry chciał z nią pogadać,a z resztą to na pewno nic poważnego!Przecież Arl jest z rodzicami.-mówił przekonywująco.

                                                J-Ach tak!To dla czego ty cos wiesz?Dla czego ,musimy iść tak daleko od domu?Czego Harry był zdenerwowany,a jednocześnie przerażony i smutny?Czego poszedł na górę bez słowa?Pytam się ku*wa!-darłam się na Lou.

                                                L-Posłuchaj!Jest i będzie dobrze.Tylko tyle mogę ci powiedzieć.-dodał ze smutkiem!

Spojrzałam na niego załamana,szkoda mi było słów.Wiedziałam że on wie dużo i to aż za bardzo.Był wiernym przyjacielem i to było zajebiste,ale ja tak nie mogłam.To był mój chłopak,kochałam go!A na samą myśl,że coś jest nie tak,rozrywało mnie.Chciało mi się wyć!Usiadłam na środku drogi i schowałam twarz w nogach.                                                 

                                                L-Co ty robisz!?-zapytał zdziwiony.

                                                J-Ja go kocham.On jest dla mnie wszystkim!Wszystkim czego pragnę,pożądam i potrzebuję.Nigdy nikt nie był taki,w stosunku do mnie!Lou ja tak nie mogę.Jeśli z nim jest coś nie tak,to zemną tym bardziej!Doceniam to bardzo,że jesteś tak wspaniałym przyjacielem,ale zrozum że mi też jest ciężko.A gdyby tak Eleonor,gdyby tak ona była w takiej sytuacji jak Harry?To co,co byś zrobił!?-mówiłam monotonnie,lecz z uczuciem.

                                                L-Nie mów przy mnie takich rzeczy,nie przeżył bym tego.A jeszcze,ze to przezemnie...Je-i w tedy się zaciął.

Lou spojrzał na mnie i sam nie wiedział co ma teraz powiedzieć!Chyba zbytnio poniosły go emocję i za dużo powiedział.

                                                J-Widzisz!I co?Co,co?Co przezemnie...Lou co ja zrobiłam?-zaczęłam płakać.

                                                L-Jejku,Iv..To nie tak,ojej!Chodźmy do domu.-dodał zrezygnowany.

     

                                                                                    * * *

                                                J-Harry!-krzyknęłam.

Harry od razu wstał i podbiegł do mnie przytulając mnie.Każdy z chłopców gdzieś się ulotnił,zostałam tylko ja i on.Czekałam aż w reszcie się odezwie,lecz on tylko patrzył na mnie ze smutkiem.

                                                J-Harry.-powiedziałam błagalnie.

                                                H-Czy Lou ci coś mówił.-powiedział po chwili.

                                                J-Powiedział,że był by załamany!Gdyby wiedział, że z jego drugą połówką dzieje się coś takiego i to przez niego.-dodałam roniąc łzę.

Hazza szybko ją otarł i spojrzał na mnie mówiąc.

                                                H-To nie przez ciebie.Tzn może w jakimś sto...Nie ,nie.Posłuchaj ufasz mi?-mówił patrząc się mi w oczy.

                                                J-Tak!-powiedziałam z trudem.

                                                H-To,proszę nie wracajmy do tego!

                                                J-Dobrze,ale..Nie ważne.-powiedziałam z uśmiechem.

                                                                                   * * *

  ...Miałam dość!Usiadłam w kuchni i powoli zaczęłam płakać.To było okropne!Harry nie uśmiechał się już od tygodnia.Nie śmiał się,nie żartował.Był smutny i przybity,a co gorsze był cały czas myślami gdzie indziej.To strasznie mnie bolało,wiedziałam że nie che wracać do tego tematu.Ciężko mi było psię budzić codziennie obok niego i nie widzieć radości.Znosiłam to godnie,ale już mam dość,muszę wyładować to co czuję...

                                                H-Hej,co ty tu robisz!?Czy ty...Czego płaczesz!?-powiedział ze smutkiem i zdziwieniem.

Zaraz po tych słowach,znalazł się obok mnie!Mocno mnie przytulił,lecz ja go lekko odepchnęłam.Nie chciałam go zmuszać do nie potrzebnej troski!Harry spojrzał na mnie poważnie i wciąż pytając:"Czego/Dlaczego?".Po chwili ciszy wyszeptałam:

                                                J-Od tygodnia,tak równo.Budzę się obok kogoś,kogo jeszcze nie znam.Zaufałam ci,ale zgadzając się na to,nie wiedziałam że w zamian będę miała...To!Gdzie jest wesoły,pełny życia i zawsze uśmiechnięty Harry?Gdzie?Gdzie jest chłopak którego tak strasznie kocham?Ten który śpiewał mi "Another World"?Już nawet jak mnie całujesz w czoło,to robisz to ze strasznym chłodem!A gdy mnie całujesz,to robisz to tak jakbyś nie chciał,lub jakby ci było to wszystko obojętne!To boli.-zaczęłam płakać.Podniosłam głowę i spojrzałam mu w oczy.

Po chwili dodałam:Harry!Czy ty mnie...Czy ty mnie nie Kochasz?-zapytałam przerażona.

Hazza patrzył się na mnie ze zdziwieniem i przerażeniem.Nie wiedział co ma powiedzieć,a ja bałam się najgorszego.Patrzyłam na niego i na to jak jego policzki zalewają łzy.Tak bardzo chciałam go przytulić,ale nie wiedziałam co on powie.

                                                H-Ja nie wiem,co mam powiedzieć.Czy ty naprawdę tak się czułaś?Czułaś to co mówiłaś,naprawdę aż tak było źle.-mówił z nie dowierzaniem.

Ja tylko z płaczem pokiwałam Głową.Harry patrzył się na mnie i nie dowierzał.Cóż mogłam zrobić,taka była prawda.Po chwili Hazza przysunął się do mnie,złapał mnie za lędźwie i zaczął delikatnie i czule mnie całować.Nareszcie!Poczułam coś,po tym całym tygodniu ,czułam z powrotem Hazzę.

                                                H-Zawsze będę cię Kochał.Zawsze i nikomu nie pozwolę,by to zniszczył.Zawsze,pamiętaj zawsze!-mówił z powagą.

Ja odetchnęłam i mocno go przytuliłam.Po czym udaliśmy się na narożnik.Po 10 minutach na dół zeszli chłopcy i dosiedli  się do nas.Harry trzymał swoja rękę na mojej nodze i delikatnie ją przesuwał.W górę i w dół.Nareszcie wrócił i chyba chłopcy to zauważyli,bo zaczęli się uśmiechać.

                                                L-Wiecie co?Skoro już po tych wszystkich ekscesach,to może wybralibyśmy się gdzieś na chwilowy wypoczynek?Co wy na to?-powiedział entuzjastycznie Lou.

Bardzo nas to zdziwiło i każdy pokiwał Głową że tak.Lato w Londynie było piękne,ale ta brytyjska pogoda mało!Więc...

                                                L-To super!Mam 2 propozycję.-powiedział kusząco.-Ale,że Ivy jest tu kobietą i to jedyną to...Pozwolę jej wybrać.-powiedział spoglądajac na mnie.

Każdy się popatrzył,a ja tylko się zgodziłam,na szcześcię tak jak i reszta!

                                                L-A więc!!!Wspaniałe miejsce to Rzym,zaś drugie to...Los Angeles.-krzyknął wesoły.

Nie wiem ,skąd on to wytrzasnął,ale to był super pomysł.Więc zaczęłam się zastanawiać.

                                                J-Rzym i LA powiadasz.Więc Rzym-zwiedzanie zabytków i romantyzm.LA-zabawa i zero zobowiązań.Hmmm,muszę niestety wybrać moi kochani panowie...Los Angeles.-krzyknęłam uradowana.

Każdy się ucieszył,co mnie też bawiło.Stwierdziłam że alkohol i trochę luzu dobrze nam zrobi!Harry tylko mnie pocałował w czoło i z uśmiechem pobiegł na górę,tak jak reszta.Nie wiedziałam o co im chodzi,dopiero Lou mnie uświadomił,że jutro lecimy.Czasem będąc z nimi zapominam kim są,więc jak tylko Louis mnie łaskawie uświadomił,pobiegłam się pakować.Niestety że byłam u chłopaków to nic takiego nie wzięłam,zeszłam na dół i czekałam na Harry'ego aż znajdzie klucze do samochodu.Musiał mnie zawieść do domu.

                                                J-Nareszcie.Zbierasz się dłużej niż ja!-krzyknęłam,gdy schodził po schodach.

                                                H-Przecież muszę przy tobie jakoś wyglądać!-rzucił z uśmiechem.

                                                J-Harry,nie mam stroju kąpielowego.-powiedziałam gryząc paznokcie.

                                                H-Hmmm,strój kompielowy powiadasz!Zapowiadają się ciekawe wakacje.-powiedział ruszając brwiami.

Ja się tylko zaśmiałam,a Lou dodał;"Nareszcie wrócił Harry,jakiego znam.".Podeszłam do niego i pocałowałam go,po czym poszliśmy do samochodu.

                                                                              * * * 

                                            ...J-I co ja mam jeszcze wziąć!?-zaczęłam myśleć.

                                               H-Nie wiem!Wiem tyle że jedziemy na długo!-powiedział ze uśmiechem.

                                               J-Nie pomagasz,a co ze strojem!?-przygnębiłam się bardziej.

                                               H-No wiesz...Bo ja mogę ci go kupić.-powiedział radośnie.

Spojrzałam na niego,i zadałam sobie pytanie "Czy to jest dobry pomysł?".No ale z drugiej strony,to Harry jest w końcu moim chłopakiem,więc chyba nie kupi niczego złego!?Po chwili namysłu dodałam:

                                               J-No nic,zdam się na ciebie.

                                               H-Naprawdę!?-dodał z zdziwiony.

                                               J-Tak.Zobaczę na ile mnie znasz i jaki masz gust co do takich spraw.-powiedziałam z uśmiechem.

                                               H-Nie pożałujesz.-mówił radośnie.

Wstał i pocałował mnie w czoło.Po czym zniknął i dodał że przyjedzie do mnie,jak tylko kupi ten strój.Miałam sporo czasu,zdążyłam się spakować i jeszcze zjeść płatki.Gdy zjadłam zaczęłam zmywać,nagle poczułam czyjeś ręce na moich biodrach.

                                               H-Przybyłem!-szepnął.

                                               J-Nie chce być nachalna,ale pokaż co kupiłeś.-krzyknęłam radośnie.

Harry podał mi torbę i dodał-"No to co przebieraj się".Radośnie pobiegłam do łazienki i zaczęłam się przebierać,słyszałam tylko jak Harry krzyczy z dołu-"Ale tu!Nie w łazience".Roześmiana założyłam strój!Był w koloże pastelowego błękitu,miał idealny krój jak dla mnie,cudownie leżał i miał lekkie zdobienia.Ogółem był prosty,nie lubiłam jak jest nawalone ozdóbek.Zeszłam szybko na dół,a Hazza ślicznie się uśmiechnął.

                                               H-I jak podoba się!?-zapytał z uśmieszkiem.

                                               J-Sama bym lepszego sobie nie kupiła!Musze częściej cię wysyłać na zakupy,ale za moje pieniądze.-dodałam radośnie.

Harry pokręcił tylko Głową i podszedł do mnie,przytulił,po czym zsuwał swoje ręce niżej,aż złapał mnie za pośladki.Miałam ochotę zdjąć mu te ręce,ale za to że tak świetnie sobie poradził,nie miałam serca mu przerywać przyjemności.

                                               H-To co teraz!?-powiedział swoim zniewalającym głosem i zadziornie się uśmiechnął,patrząc na mnie.

                                               J-Myślę,że...-mówiłam takim samym tajemniczym głosem.

                                               H-że co?-mówił pod ekscytowany.

                                               J-Że ty chyba już wiesz,co!-mówiłam,powoli kładąc moja rękę na jego pośladku i lekko go ściskałam.

                                               H-Wiem,wiem.-mruknął.

Powoli zaczął ściskać moje pośladki i całować mnie po szyi.Po chwili dodał-"To co?".Biedny liczył na coś,jak ja kocham jemu robić takie nadzieję i doprowadzać go do pewnych wyobrażeń i skojarzeń...                 

                                               J-Mmm,cieszę się że się rozumiemy.-mruknęłam.

                                               H-W tych sprawach?Zawsze!-powiedział ,delikatnie przegryzając moją wargę.

To było takie miłe,a ja czułam jak jego ciało i oddech napierają na mnie.Nie mogłam się dać ponieść,nie teraz!Chciałam,ale nie mogłam.

                                               H-Więc...-zaczął cicho pomrukiwać i jeszcze mocniej zaciskając ręce na moich pośladkach.

                                               J-Więc ,idę się przebrać!-wykrztusiłam..

Harry zdjął ręce z moich pośladków i patrzył się na mnie jak na wariatkę.Zaczęłam się śmiać,nigdy nie widziałam takiej miny.Była pełna żalu,zrezygnowania i zaskoczenia.Kiedy on tak stał ja zaczęłam biec w stronę schodów,by jak najszybciej się przebrać.Już prawie byłam na Górze,gdy nagle złapał mnie Harry.

                                               H-O nie,nie,nie!Zemną tak nie ma!-dodał po czym zaczął mnie całować.

Przeniósł mnie na sofę i zaczął zdejmować swoją koszulę.Nie wiem jak mu to wychodziło,bo cały czas gdzieś mnie całował.Ja za to się śmiałam,bo wyglądało to komicznie,a bynajmniej miny Hazzy.

                                               J-Harry nie!Nie tu.Nie teraz.-krzyczałam ze śmiechem.

Jego pocałunki były naprawdę miłe i subtelne.Ale...

                                               M-Ivy!Co ty...Iv..-mówiła mama.

Nagle do salonu weszła moja mama i zdeklarowała że już wrócili.Harry zerwał się i przestał mnie całować,po czym zaczął zapinać koszulę.

                                               H-Dzień dobry.-szepnął.

Moja mam była w szoku.Ja sama nie wiedziałam co mam powiedzieć.Wiedziałam tylko że szybko musimy stąd wyjść,nie chciałam by Harry widział Arl.Wszystko zaczęło się normować,więc...

                                               J-Mamo to Harry,znasz go.I tak w ogóle to my się śpieszymy!-dodałam szybko.

Złapałam torbę,którą spakowałam i rzuciłam ją Harry'emu.Sama szybko założyłam jakąś kieckę,cmoknęłam moją mamę w czoło i pożegnałam się z nią szybko.Wybiegliśmy z domu i wsiedliśmy do samochodu.Oboje zaczęliśmy się głośno śmiać.

                                               H-Chyba nigdy,ale to nigdy!Nie zrobię dobrego wrażenia na twoich rodzicach.-dodał ze śmiechem.

                                               J-Haha.Nie bój się jak mnie nie zostawisz,to będziesz miał jeszcze szansę.-rzuciłam z uśmiechem.

                                               H-Słucham!Nie oddam cię nikomu,nigdy.-powiedział z lekką powagą,całując mnie w czoło.

                                               J-Mnie bardziej martwi to,że już 2 raz nam przerwali.-powiedziałam ze smutkiem.

Zrobiłam to specjalnie,byłam ciekawa reakcji Harry'ego.Harry tylko odwrócił się w moją stronę i patrzył z nie dowierzaniem.

                                               H-Gdzie ty byłaś,całe moje życie?-dodał.

                                               J-Haha,jedźmy już.-powiedziałam ze śmiechem.             

       

                                                           

Rozdział 11

...Staliśmy tak,a ja nie wiedizałm do czego to dąży,z sekundy na sekundę co raz bardziej się stresowałam i nie wiedizałm ile to jeszcze po trwa.Patrzyłam na Hazzę i na to jak ślicznie wygląda w deszczu,przez mokrą koszulkę przebijał się lekko jego tors.Zaś on stał i patrzył się we mnie jak w obrazek!Gdy nagle przegryzł wargę i musną moje usta,przechodząc w pocałunek!

Sama w to nie wierzyłam...!Jego wargi były tak przyjemnie ciepłe i delikatne,a jednocześnie tak pełne uczucia!Nie potrafię opisać tego uczucia które nam towarzyszyło ,niby to był zwykły pocałunek,ale to co czułam...Z trudem opuściłam jego wargi,spojrzałam mu w oczy,miały wspaniały wyraz.Uśmiechnęłam się do niego co szybko odwzajemnił i pocałował mnie w czoło.Przytuliłam go i tak wtulona,wraz z nim wracałam powoli, bez słowa do domu.Harry otworzył mi drzwi,zdjęłam buty i od razu
pobiegłam na górę się przebrać.Jak zwykle ubrałam się w szorty i bokserkę z napisem "KEEP CALM...",włożyłam ją w spodnie i zeszłam do kuchni.Usiadłam sobie na blacie i piłam wodę,myśląc czy Harry był aż tak pijany,że po prostu mnie pocałował.Długo jednak nie pozostałam sama,gdyż zaraz zajrzał do mnie ze swym zabójczym uśmiechem.Podszedł i się na mnie patrzył.
                                                      H-Myślałem,że nie lubisz tak słodzić!-powiedział z uśmiechem.
Z tym słodzeniem chodzi o to,że np:pocałunek w deszczu,romantyczna kolacja z różami,płatki róż w wannie,jakieś świeczki itp...Nie miałam nic przeciwko temu,ale to było takie mega słodziaśne i romantyczne,że aż czasem nie realne i nie do słuchania.Więc Harry zaczął się śmiać,że jednak.
                                                      J-Zależy z kim Haroldzie,zależy z kim.-od parłam z uśmiechem.
Siedzieliśmy tak chwilę w ciszy,sama nie wiedziałam co teraz!Wszystko wydarzyło się sekundowo!Tu spacer tu mnie całuje,człowiek się może zgubić.Cieszyła mnie jego troska o mnie,czy jego miłość do mnie.Ale mi zaczęło czegoś brakować,tak momntalnie,sama nie wiem czego,czegoś...Czegoś co było naturalne i nie do zdobycia,lecz bardziej do przeżycia.Miałam chwilowy mętlik w głowie,sama nie wiem czym, był spowodowany i z kąd się w ogóle wziął,ale był i mnie dopadł!Siedziałam tak w ciszy i gapiłam się przed siebie.
                                                      H-Ivy!Wszystko dobrze!?-zapytał spoglądając na mnie!
                                                      J-Nie,dosłownie nic!-powiedizałm bez zastanowienia.
                                                      H-Liczyłem na inną odpowiedź!A więc o co chodzi?-zapytał.
Tak szczerzę ,to sama nie wiedział ,o co chodzi!On tylko patrzył się błagalnym i z dezoriętowanym wzrokiem na mnie,a ja nie wiedziałam co powiedzieć,a tym bardziej zrobić.Patrzyłam tak na nie go i zastanawiałam się co on tu robi?!Powoli dochodziło do mnie,że on w pewnym sensie jest mój,że jest sławny i że dużo dla mnie zrobił!Kochałam go,ale w tej chwili sama nie wiedizałm co się dzieję.To uczucie było dziwne,ale tak męczące i nie zrozumiałe,że aż nie do zniesienia!
                                                      J-Sama nie wiem!-powiedziałam pusto.
Harry tylko dziwnie na mnie spojrzał i chyba sam też teraz stracił orjętację.A ja nie wiedziałam co zrobić,lecz czym dłużej na niego patrzyłam tym bardziej chciałam go pocałować i tak zrobiłam.Delikatnie złapałam go za podbródek i spoglądając na niego,przybliżyłam się i pocałowałam.Harry był zdziwiony,patrzył się na mnie z takim podziwem,jakbym przebiegła 42 km maraton!Ja na to się tylko uśmiechnęłam i zastanawiałam się czego to zrobiłam?Długo nie myślałam gdyż Harold przysuną się i wpił się w moje wargi.Jego pocałunek był namiętny i długi!
Przy czym ja zaczęłam rozpinać mu koszulę,a on wyciągał moją ze spodni,po czym zaczął mnie całować po szyi.Oplotłam się nogami wokół jego bioder,a on złapał mnie i zaczął iść w stronę schodów!Sama nie wiedziałam co teraz robię jakim cudem do tego dopuszczam!?Przecież jesteśmy razem od nie całych 30 minut,to było pod presją chwili,ale było miłe!Gdy już powoli wchodziliśmy po schodach,usłyszeliśmy czyjeś głosy...
                                                      ?-Uuu!No proszę przyjaciele!-usłyszałam od kogoś.
Hazza z wielką nie chęcią opuścił moje wargi i postawił mnie na dół.Z lekkim zdziwieniem spojrzałam w stronę drzwi,stali tam wszyscy i patrzyli się na nas z gromkim zdziwieniem.Naprawdę nie wiem o co im chodziło,przecież my tylko się całowaliśmy...Z resztą ten dzień był w ogóle bez sensowny,lekko się zarumieniłam i...
                                                      J-No hej!Zrobić wam kawę czy herbatę!?Hmmm?-palnęłam bez chwili zastanowienia!
Wszyscy patrzyli się na mnie,jakbym uciekła z wariatkowa,łącznie z Harrym.Nie wiedziałam jak mam zareagować więc znowu się odezwałam.
                                                      J-No co tak się patrzycie?My się tylko całowaliśmy!-powiedziałam idąc w stronę kuchni.
                                                      L-Tak tylko!-powiedział z uśmiechem Lou,spoglądając na resztę.
                                                      J-To chcecie coś czy nie?
                                                      -Herbatę!-rzucili jednogłośnie.
Nie zaprzeczę ,to był dobry pretekst by uniknąć krępującej ciszy i tego uuu.Gdy ja byłam w kuchni Harry zaprowadził chłopców do salonu,lecz zaraz do mnie przy wędrował.
                                                      J-Jak dobrze,ze jesteś!Gdzie ty masz tu herbatę?-zapytałam.
                                                      H-W tej małej szafce.Haha,ciekawie wybrnęłaś.-dodał ze śmiechem.
                                                      J-Taa,chwilowo!I tak zaraz zaczynął się pytania.-powiedziałam ze smutkiem.
                                                      H-No tak,ale to było dziwne!-powiedział z zakłopotaniem.
                                                      J-No baa!A co konkretnie masz na myśli.
                                                      H-To co się wydarzyło.To było takie gwałtowne,takie...Takie nie zrozumiałe,tak jakbym nie miał nad tym kontroli!-powiedział patrząc się przed siebie.
                                                      J-Czy ty się słyszysz?To brzmi tak...tak nie ważne.-powiedziałam zrezygnowana.
                                                      H-Ale tak było...-dodał po chwili.
                                                      J-Wiem też to czułam,ale teraz mamy ważniejsze rzeczy na głowie.-westchnęłam.
Czekałam jeszcze chwilę by zalać herbatę,Harry sobie usiadał i czekał by mi pomóc zanieść kubki!Gdy już zalałam herbatę załapałam za kubki i głośno westchnęłam,Hazza tylko się zaśmiał!Gdy weszliśmy do pokoju,wszyscy na nas spojrzeli jak na zjawy.Podałam każdemu jego kubek i usiadłam wraz z Harrym,czekając na pytania!
                                                      L-Nie chcę być ciekawski,ale od kiedy jesteście razem?-zapytał z zaciekawieniem!
                                                      J-Od 30 minut!-powiedizałm patrząc na Hazzę.
Każdy wywalił tylko oczy i zaczął się śmiać!Choć tak naprawdę nie wiem z czego!
                                                      N-Ta jasne!-dodał.
                                                      H-Naprawdę.-powiedział pod irytowany.
Wszyscy tylko ironicznie pokiwali głowami i zaczęli się wypytywać jak i kiedy,jaka jestem?Z kąd jestem?Połapali się po akcencie <jeśli tak to można było nazwać>.Powiedziałam im,że im powiem jeśli oni sami ,też opowiedzą mi coś o sobie.Rozmawialiśmy tak do 4,dużo się śmieliśmy i chcieliśmy więcej,ale każdy był naprawdę zmęczony!Dowiedziałam się naprawdę o nich dość wiele,każdy z nich był miły i sympatyczni i oczywiście na swój kochany sposób  zakręcony.Gdy każdy rozrzucił się po sypialniach ja,choć nie chętnie wzięłam się za sprzątanie...
                                                      H-Co ty tu jeszcze robisz?-zapytał zdziwiony.
                                                      J-Sprzątam!-powiedziałam.
Harry się tylko nie zrozumiale na mnie po patrzył!
                                                      H-Ale o tej porze?
                                                      J-No tak,a przy okazji mamy ładny poranek!-dodałam z uśmiechem.
                                                      H-Pozytywy!-powiedział z ironią,lecz z uśmieszkiem.
                                                      J-A ty ,po co tu przylazłeś?-zapytałam.
                                                      H-Bo się stęskniłem!-powiedział ze słodką minką.  
                                                      J-Tak nagle!?Hmmm ciekawe!-mruknęłam.
                                                      H-Nie nagle!Tęsknię odkąd u ciebie przenocowałem!-dodał patrząc mi się w oczy.
                                                      J-Rozkoszne.-rzuciłam.
Poszłam z powrotem do zlewu i zaczęłam zmywać.Lecz dokończyć dane mi nie było,zaraz przy mnie znalazł się Hazz.Zaczął całować mnie po szyi i coś mamrotać bym poszła z nim spać,to było miłe,lecz ja go ignorowałam.Zaś Harry po długim gadaniu jak do ściany,postanowił że już nie będzie tak miły.Po chwili ciszy bez jego jęczenia,po prostu wziął mnie na ręce i popatrzył kręcąc Głową.
                                                      H-Co ja się będę z tobą miał!-powiedział patrząc się na mnie.
                                                      J-Życie Harry,życie!-wspomniałam tylko,słowa Agaty.
Harry tylko ledwo machną ręką,uśmiechną się i zaniósł mnie do jego sypialni.Położył mnie i okrył,po czym sam to zrobił,odgarnął mi włosy i uśmiechną się mówiąc "Kocham cię".To brzmiało tak cudownie w jego ustach,to było takie szczere,inne niż kiedykolwiek mogłam to usłyszeć.Uśmiechnęłam się do niego,jak jeszcze nigdy w życiu dodając "Ja ciebie też Kocham".Harry również się uśmiechną,tak jakby z ulgą.Pocałował mnie w czoło i każde z nas odwracając się w swoją stronę...zasnęło.

                                                                             * * *

                                                      L-Ruszylibyście się.-powiedział wchodząc do pokoju.
                                                      J-Matko Lou!Czy ty wiesz która jest godzina?-powiedizałm zirytowana.
                                                      L-Dochodzi piętnasta,a śniadanie stygnie.-dodał z uśmiechem.
                                                      J-Śniadanie o 15...Hmmm interesujące.-rzuciłam.
Lou tylko się uśmiechną i wyszedł z pokoju,ja zaś zerwałam się i poszłam się myć!Nie miałam serca budzić Hazzy,on śpi naprawdę słodko!Wzięłam krótki prysznic i ubrałam się w dresy i jakąś bluzkę.Gdy weszłam do pokoju Harry'ego już nie było,więc zeszłam na dół.
                                                      J-Hej!Widział ktoś Harry'ego?-powiedziałam ze zdziwieniem.
                                                      -Hej,pojechał coś załatwić.-od powiedzieli wszyscy.
                                                      J-Nie no spoko.-dodałam ze smutkiem.
Zaraz po tym chłopcy zaprosili mnie do stołu,śniadanie z nimi było dosyć normalne,co mnie zdziwiło.Nie było o czym gadać ,więc Niall zaczął nas rozśmieszać.Po śniadaniu chłopcy postanowili w coś pograć,bo dajże na X-boksie <czy jak to się tam pisze>.Rozdzielili się na jakiś kolejki i zespoły,więc w poczekaniu na to zaczęłam gadać z Louisem.Lou był naprawdę super,był taki prosty.Umiał mnie rozbawić,ale i normalnie pogadać,był bardzo naturalny!Taki jak zawsze,co mnie bardzo cieszyło i w cale się nie dziwiłam Harry'emu,że go tak bardzo polubił!Po półtorej godzinie,do domu w padał Harry z zakupami.Każdy od razu poszedł mu pomóc,ja zaś mocno go przytuliłam i pocałowałam.
                                                      H-Kocham te nasze powitania.-dodał z uśmiechem.
                                                      J-Nie ty jeden,a po za tym czego nie wziąłeś mnie ze sobą?-powiedziałam lekko oburzona.
                                                      H-Bo nie chciałem cię męczyć.-powiedział ,odgarniając mi włosy z twarzy.
Ja tylko się uśmiechnęłam,a Harry patrzył się w moje oczy.Nie trwało to długo,bo zaraz z orjętował się że w coś gramy,a jak dowiedział się ze to Fifa...Leciał do telewizora,nie mało się zabił.
                                                      J-Typowy facet.-westchnęłam.
Chłopcy tylko się zaśmiali i wrócili do gry.Harry jeszcze chwile na mnie popatrzył i zawołał mnie do siebie.Usiadłam obok niego i wpatrywałam się w ekran,nie widząc sensu ich zachwytu,a tym bardziej emocji!Za pewne to dla tego,że nigdy nie umiałam grać w tę grę,ale to należy do mniejszości.Siedziałam tak i wpatrywałam się to w nich,to w telewizor,nagle usłyszałam dźwięk telefonu Harry'ego.
                                                      J-Dostałeś esa!-rzuciłam.
                                                      H-Jak byś mogła,go...-dodał robiąc słodkie oczka.
                                                      J-A gdzie leży.-powiedziałam zrezygnowana.
                                                      H-Na blacie w kuchni.-powiedział szybko.
Co prawda bardzo mozolnie,ale z tempem ruszyłam w stronę kuchni.Oparłam się o blat i patrząc na chłopców i ich entuzjazm,sięgnęłam po telefon Hazzy.Z wielką ciekawością zobaczyłam od kogo on jest i był on...odemnie!Byłam bardzo zdziwiona,myślałam że ktoś robi sobie jaja.
                                                      J-Harry!Czego dostałeś sms'a o demnie?-krzyknęłam zdziwiona.
                                                      H-Skąd mam wiedzieć!?-od krzyczał jeszcze bardziej zdziwiony,dodając-Odbierz go.
Machnęłam ręką i otworzyłam wiadomości.Jego treść wyglądała tak:
                                      Wiadomość od:Kochanie moje...
                                                   "Pomóżcie!Arl."
Byłam w szoku i od razu pobiegłam z przerażeniem do Hazzy.Co prawda nie powinnam tak reagować,bo to w końcu Arleta,więc...Ale z drugiej strony...                  
                                                       

                                                     

Rozdział 10

 ...Było mi strasznie zimno,dosłownie skostniałam,próbowałam naciągnąć na siebie kołdrę, ale jej nie było.Otworzyłam oczy i leżałam w ogrodzie z domem!Byłam mokra,na początku nie wiedziałam skąd się tu wzięłam,ale zapewne sen był tak reali styczny,że po prostu wyszłam z domu.Pamiętam jak się obudziłam i nic nie widziałam,było mi zimno a ja
płakałam.Gdy tylko wstałam szybko pobiegłam do domu,aby nikt z przechodni  mnie nie zauważył.Jak tylko weszłam do domu,wskoczyłam na sofę w salonie i otuliłam się kocem,szczękałam zębami.Było mi niedobrze i byłam cała mokra,lecz nie chciało mi się wstawać,a ni niczego słuchać,zupełnie się wyłączyłam.Siedziałam i trzęsłam się tak z dobre 30 minut!Po chwili
usłyszałam jak ktoś wchodzi do domu!
                                        H-Ivy!Co z tobą,pukam i pukam już z dobre 10 minut,a ty nic?Bałem się,że coś ci się stało!Rozwalasz mnie.-powiedział Harry wchodząc do domu.
Jego głos był wspaniały,taki ciepły i miły.Niestety nie słyszałam,a tym bardziej mu nic nie od powiedziałam.Było mi zimno i nie dobrze,a przede wszystkim nawet nie wiedziałam jak wyglądam.
                                        H-Ivy!-powiedział wesoło,wchodząc do salonu.
                                        J-He..hej.-powiedziałam przez szczękające z zimna zęby.
                                        H-Boże!Co się stało?Ktoś tu był?Czy co?-powiedział z szokowona i przerażoną miną.
Chwycił lusterko i podbiegł do mnie,nie wiem po co mu to lusterko ale mniejsza.Wciąż patrzył na mnie z tą wspaniałą troską.
                                        J-Nie,a co się miało stać!?-od powiedziałam zdziwiona.
                                        H-Jak to?A widziałaś się w lustrze?-powiedział dając mi lusterko.
                                        J-A...o matko!-powiedziałam patrząc się na siebie.
Wyglądałam jakby ktoś mnie z orał!Miałam czerwone spojówki,duże worki i sińce pod oczami,byłam mokra,blada i jednocześnie sina jak trup.Wyglądałam naprawdę strasznie,aż zaczęłam się bać samej siebie.Spojrzałam na Harolda,zobaczyłam że naj wyraźniej o czymś myśli,więc nie chciałam mu przerywać.Zerknęłam jeszcze w lustro i coś wypaliłam! ;/
                                        J-To jak zrobić ci herbatę?-zapytałam podnosząc się z sofy.
Harry spojrzał na mnie jak na wariatkę,co prawda nie dziwię się mu,ale to już nie ważne.O winęłam się kocem i ruszyłam do kuchni.Gdy nagle Hazza chwycił mnie za ramie i spojrzał z dość dziwną miną mówiąc:
                                        H-Ja,ja.Wiesz co,ja mam inny pomysł.-powiedział robiąc chytry uśmieszek.
                                        J-Jaki?
                                        H-Dowiesz się!A teraz idź i zrób sobie kąpiel,dobrze ci zrobi.Jesteś strasznie zziębnięta!I nie ubieraj się za grubo,bo dziś jest naprawdę ciepło.
Spojrzałam tylko na niego,a on pogonił mnie na górę.To było dziwne,takie inne,nie w jego stylu,no ale...Pobiegłam do pokoju,wzięłam szorty i jakiś T-ishert z nadrukiem.Wzięłam szybki prysznic i zaczęłam suszyć włosy,po czym zrobiłam sobie lekki makijaż.Zajęło mi to jakąś godzinę i pół,zaszłam po cichu na dół,tam czekał już Harry z herbatą.Uśmiechnęłam się do niego,po czym on
to od wzajemnił.Posadził mnie na sofie podał kubek i kazał pić,nie mało się zakrztusiłam,gdyż gdy piłam Harry się na mnie patrzył.To było dziwne,ale jego oczy były inne miały inne spojrzenie na mnie,nie wiedziałam o co mu chodzi.Jak już prawie kończyłam pić, zielono oki wyleciał z domu twierdząc że musi coś sprawdzić.Gdy wypiłam herbatę poszłam do kuchni by umyć kubek i przypomniało mi się
że nie wiem gdzie jest mój telefon!Nie mogłam sobie przypomnieć gdzie go zostawiłam,ale nawet nie zdążyłam pomyśleć bo Harry otworzył drzwi na rozcież i zaczął mnie wołać.Rzuciłam wszystko i poszłam w stronę drzwi do loczka,nie widział go,gdy nagle wybiegł zza domu i mnie złapał podnosząc do góry.Trzymał mnie jedynie za nogi,gdy ja wisiałam przerzucona przez jego prawe ramię,zrobił to sprytnie bo nie miałam jak się ruszyć.
Zaczął zemną biec,nie wiedziałam gdzie,wiedziałam że z dala od domu.Nagle Harry się schylił się i jak się przekonałam wsadził mnie do samochodu,zapiął,po czym sam do niego wsiadł i spojrzał na mnie z jego zniewalającym uśmiechem.
                                        J-Harold!Co ty czynisz!?-powiedziałam do niego po chwili z uśmiechem.
Harry roześmiał się  i powiedział -"Przepraszam że tak się zachowałem.Ale sama kiedyś powiedziałaś,że czasem dla dobra innych powinniśmy działać,a nie tylko być!".Uśmiechnęłam się do niego i dodałam:
                                        J-Cieszę się,że mnie słuchasz!Ale co jest twym działaniem?
                                        H-Wyjazd!-powiedział uśmiechając się.
                                        J-A gdzie?Ale..-powiedział zdziwiona.
                                        H-Spokojnie.-do powiedział.
I wyruszyliśmy.Harry włączył radio,ale ja byłam strasznie zmęczona,więc nie miałam siły na nic!Zaczęły mi się powoli zamykać oczy,myślałam cały czas o moim śnie i o esie od Toma.Właśnie mój telefon,zaczęłam się obmacywać,Hazza gdy to zobaczył zaczął się zemnie śmiać.
                                        J-Hazza gdzie mój telefon?!-spzytałam przerażona.
Loczek spojrzał na minę z uśmiechem i takim miłym ciepłem w oczach.Nie wiedziałam o co mu chodzi!?Ja miałam tylko jedno : "Gdzie mój telefon?!"
                                        J-No co tak zgasłeś?-spytałam lekko pod irytowana.
                                        H-Na zwałaś mnie Hazza!-powiedział, ze zdziwieniem.
                                        J-To źle?Przepraszam.-powiedziałam rumieniąc się.
                                        H-Nie!Tylko nigdy tak do mnie nie mówiłaś!I to tak fajnie zabrzmiało.-dodał z uśmiechem.
                                        J-Ok a tel???
                                        H-Ciiiiicho.-powiedział z uśmiechem pod głaśniając muzykę!
W radio zaczął lecieć Justin Bieber-Fall,Hazza to pogłośnił i spojrzał na mnie.To było takie spokojne,że w sekundzie zasnęłam...!Obudziłam się,ale nie w samochodzie tylko...Tylko w łóżku,w czystej białej i pachnącej pościeli.Na całe szczęście byłam ubrana w to samo,zaczęłam się rozglądać i boom,to był ten sam pokój w tym cudownym miejscu!Hazza znowu mnie tu zabrał,wyszłam na balkon i odetchnęłam,jak tu było pięknie.Wzięłam Torbę i szczerze powiedziawszy Harry spakował
dość dużo i szybko!wzięłam ponownie jakieś szorty,koszule i na to sweterek,po cichu wymknęłam się z pokoju i poszłam wziąść prysznic i ubarałam się.Nie chciało mi się malować,więc po cichu zaczęłam schodzić po schodach by się czegoś napić.Nagle usłyszałam Harry'ego,przykucnęłam i zobaczyłam że robi naleśniki z syropem klonowym xD.siedziałam i patrzyłam dało się zauważy,że lubił gotować,gdy już nałożył je na talerz i ślicznie przyozdobił,gdy był już przy schodach aż krzykną!
                                        J-Haha!Buu!-zaczęłam się śmiać.
                                        H-Ładnie tak kogoś straszyć!-spytał z uśmieszkiem Hazza.
                                        J-Dla swojej obrony powiem,że to nie było za mieżone.
                                        H-Nie ważne!Choć jeść.
Zeszłam na dół i wzięłam talerz,usiedliśmy na jego narożniku i zaczęliśmy wcinać ;p
                                        J-Mmm jakie one są pyszne.
                                        H-No wiem!-powiedział robiąc słodkie oczka!
                                        J-Ja,jak zapewne każda twoja fanka,kochamy w tobie najbardziej tą twoją nie powtarzalną skromność!-powiedizałm śmiejąc się!
Zaczęliśmy o czymś gadać i śmiać się jak zwykle przy nim,za każdym jego uśmiechem czułam dreszcz.To było dziwne uczucie,ale lubię je!
                                        J-Mam pytanko!A mianowicie to 2!
                                        H-Słucham.
                                        J-Jak ja tu w ogóle się wdrapałam i która jest godzina!?
                                        H-Haha,tak słodko spałaś,ze nie chciałem cię budzić!I zbliża się 14:00.-powiedział z pięknym uśmieszkiem!
                                        J-Tak słodko,że aż mnie dźwigałeś,hmm ciekawe i aż tak długo spałam!?-zadziwiłam się!
                                        H-Heh!Ale było warto,wyglądasz jak człowiek i uśmiechasz się.-od powiedział.
Zerkną na moją twarz i spojrzał mi w oczy,patrząc się tak inaczej.To było miłe,ale strasznie się dziwnie poczułam i do tego te motylki w brzuchu.Trochę mnie to speszyło więc wziełam talerze i pod pretekstem,ze Idę je umyć uciekłam.Było trochę nudno,więc postanowiłam,że możemy coś upiec.Więc Harry włączył jaką muzykę,wyciągnął składniki i zaczęliśmy się bawić.Po 20 minutach kuchnia Hazzy wyglądała jak pobojowisko!Więc gdy nasz...nasze,po wiem tak "coś" piekło się,wzieliśmy się
za nie typowe sprzątanie.Zaczeliśmy totalnie odwalać,nie dało się tego nazwać,ale było to dość męczące.Usiedliśmy i zaczeliśmy się śmiać z byle czego,taka faza,gdy już się powiedzmy ,że unormowaliśmy się,Harry zapytał czy nie chcę pić!?
                                        J-A masz coś zimnego!?-zapytałam.
                                        H-Tak!Ale mocniejszego.-dodał z uśmiechem.
                                        J-Hmm mocniejszego!To znaczy,że nie herbatę?
                                        H-Haha raczej nie,ale zapewniam że to jest lekkie.
                                        J-To dawaj.
Harry z uśmiechem poszedł do kuchni,długo nie czekałam,bo zaraz przy wędrował z piwem,zaczęłam się z niego śmiać!
                                        H-I co się cieszysz?-zapytał podając mi piwo.
                                        J-Z ciebie!Typowy facet,chciało się,ale z kultury zapytał.
                                        H-Haha,no ta.
Zaczęliśmy pić,co prawda piwo na taki dzień było trafione!Było zimne,a tu było gorąco,jak patrzyłam się tak jakby na nas wyglądało to śmiesznie,ale...Gdy wypiliśmy,wyjęliśmy nasz wypiek < xD >,by ostygł i zaczęło się robić nudno.Po 5 minutach Hazza,powiedział że musi na chwilę wyskoczyć!Myślałam że padnę,ale cierpliwie siedziałam i się nudziłam,dochodziła 18:00.Siedziałam w zupełnej ciszy,gdy nagle do domu wparował Harry z zaciszem.
                                        J-Czym jest spowodowany ten banan?-zapytałam ze śmiechem!
                                        H-Haha,chodź idziemy na spacer!-powiedział.
                                        J-Czekaj przebiorę się.-palnęłam.
Harry zrobił plam face,a ja pobiegłam do pokoju!Założyłam sukienkę przed kolana w kolożę pudrowego różu,conversy i smerfetkę,przy okazji lekki makijaż i prostownica ;P.Gdy zeszłam na dół czekał już tam na mnie Harry,miał na sobie koszulę z podwiniętymi rękawami i rurki.Zaczęłam się z niego śmiać,lecz on tylko mnie pogonił i spojrzał tym od jakiegoś czasu innym spojrzeniem.Wyszliśmy z domu i szliśmy jakąś polną drogą rozmawiając.Doszliśmy do jakiegoś,jak się przekonałam sadu,najpierw szliśmy
przez jakieś gęstwiny i gąszcza,a potem piękny rajski,ładnie podcięty trawnik z drzewmi owocowymi!Pomiędzy dwoma wiśniami i jedna gruszą,był rozścielony koc i stał tam koszyczek,byłam zdziwiona!Spojrzałam tylko na Hazzę,który zauważył mój entuzjazm,bo sam zaczął się słodko uśmiechać!Harry usadził mnie na kocu i wyją wino,rozlał je po kieliszkach i podał mi jeden z nich!
                                        J-Haha najpierw piwo,teraz wino.Chcesz mnie upić.-powiedziałam z uśmiechem.
                                        H-Nie no co ty.-zażartował,dodając.-Ale to nie koniec,mam coś dla ciebię!
                                        J-A co?-zapytałam zaciekawiona.
Harry zajrzał do koszyka i wyciągną z niego jakąś bombonierkę i małe pudełeczko!Otworzył je ,a w środku znajdował się  wisiorek z zawieszką w kształcie papierowego samolocik.Zawsze mi się podobał jak widziałm go u Hazzy na szyi,był piękny!
                                        H-Wszystkiego najlepszego!-powiedział z entuzjazmem.
                                        J-O jejku dziękuję,on jest...ojej!Ale...Ale ja miałam nadzieję,że zapomniałeś!
                                        H-No wiesz co?-powiedział z uśmiechem.
Wzięłam wisiorek i podałam go Harry'emu,rzucając pytanie czy mógłby?Hazza uśmiecha się,dodając:"To dla mnie zaszczyt".Po czym wybuchliśmy śmiechem,po chwili czułam już ciepły oddech Harolda na swoim karku,gdy odgarniał mi włosy.Jak tylko mi go założył przyjrzałam się mu,miał jakiś napis.Niestety nie zdążyłam zobaczyć bo Harry pchał mi kieliszek pod nos.Nigdy nie lubiłam swoich urodzin,lecz te były inne.Siedziałam z nim i rozmawialiśmy dość długo,było pięknie i nic tego nie mogło zepsuć...Chyba że deszcz! ;/
Nagle zaczęło padać,na początku to nam wcale nie przeszkadzało,gdyż jego krople obijały się o liście drzew i tak naprawdę żadne z nas nie wiedziało jak mocno pada.Siedzieliśmy jeszcze chwilę,gdy zaczęło na nas padać...to było nie ciekawe!
                                        H-Chyba pora się zbierać!
                                        J-Do prawdy,nie możliwe.-powiedziałam z ironią.
Zielono oki tylko się uśmiechną i zaczęliśmy wychodzić powoli z sadu.Gdy wyszliśmy na ulicę,padało jak cebra,spojrzałam tylko groźnie na Hazzę.
                                        H-To nie moja wina,że urodziłaś się w taką pogodę!-powiedział z uśmiechem.
Pokręciłam tylko głową i stałam.Harry stwierdził,że to nie ustanie,więc trzeba iść.Wyszłam na ulicę i zaczęłam iść spacerkiem podskakując,kręciłam się i w ogóle wygłupiałam,a on patrząc się na mnie zachodził się ze śmiechu.Za pewne wyglądałam jak zmoknięty szczur.Po chwili podbiegł do mnie Hazza i chwycił mnie za rękę,po czym zaczęliśmy biec.Każde z nas zmokło w sekundzie,a droga wydawała się nie kończyć.Gdy byliśmy prawie koło domu,Harry zatrzymał się.Staną na przeciwko mnie,złapał za biodra i przyciągną do siebie.Spojrzał mi w oczy,a ja poczułam dreszcz!

To działo się w sekundzie,byłam zdziwiona i nie wiedziałam co mam zrobić...