Rozdział 16

                                                    -To koniec!-powiedział z chłodem w głosie,gdy tylko wszedł do pokoju.
                                                    -Jaki koniec?-zapytałam zdziwiona.
Hazz nic nie od powiedział,podszedł do szafy,wyją z niej torbę i zaczął do niej wrzucać moje rzeczy!Nie wiedziałam o co mu chodziło,wyszedł tylko na rozmowę i......i co tak po prostu wchodzi i mówi "To koniec"?
                                                    -Co tak stoisz?Pakój się!-rzucił jeszcze bardziej obojętnie.
                                                    -Harry,ale o co ci chodzi!?-zapytałam zdziwiona.
                                                    -No tak,twoja pusta główka nic nie analizuje!-mówił z ironią-Koniec z nami!A tak szczerze...znudziłaś mi się!Już zrozumiałaś!?-zapytał,lecz wciąż się na mnie nie popatrzył,tylko jeszcze szybciej zaczął wrzucać rzeczy do mojej torby!Odebrało mi mowę i ścisnęło żołądek...nie wiedziałam co mam zrobić!
                                                   -Stop,stój....Hazz powiedz o co chodzi!-mówiłam spokojnie,przełykając nerwowo ślinę!Harry nawet nie drgną.
                                                   -Spójrz na mnie!-powiedziałam głośniej.-Harry.-powtarzałam.
Hazz odwrócił się szybko,spojrzał na mnie i sam chyba nie wiedział co powiedzieć!Jego oczy....
                                                  -Jak to, o co chodzi?-zapytał zdziwiony,lecz nawet na mnie nie patrzył-Mówiłem już chyba!-dodał i wrócił do dawnej czynności!Złapałam go za ramię i odwróciłam w moja stronę!Wzięłam głęboki wdech i spojrzałam mu w oczy,on zaś nimi uciekał,tak że nawet nie wiedziałam jaki mają wyraz!
                                                   -Nie chodzi mi o to!-zaczęłam-Chodzi o to,że tak nagle i po prostu?Hazz...-mówiłam ze spokojem,gdyż nie mogłam wyczuć Harry'ego.
                                                   -Nie nazywaj mnie tak!To pierwsze,a drugie,chciałem to zrobić tydzień temu,ale ty...-nie skończył,tylko zaśmiał się bezczelnie i złapał mnie za pośladek,po czym dodał-Chciałaś się jeszcze pobawić!-spojrzałam na niego z żelem i nie zrozumieniem,a on szybko zabrał rękę.Stałam i patrzyłam się na niego wielkimi oczami,bo nic z tego nie rozumiałam!On nigdy się tak nie zachowywał!Harry patrzyła tak na mnie przez chwilę i zaczął mówić!
                                                  -Co się gapisz?Dalej nie rozumiesz?Posłuchaj,przepraszam jeśli wierzyłaś w to,że jesteś inna wyjątkowa,a tym bardziej że cię kocham!Za kogo ty mnie miałaś,Hmm?
Zatkało mnie!Nie wierzyłam w to co usłyszałam!A tym bardziej,że nie patrzył się na mnie!Wzięłam go za pod brudek i skierowałam jego twarz w prost na moją,patrzyłam mu w oczy i zaczęłam.
                                                -Proszę bardzo,teraz możesz mi to powiedzieć!Proszę powiedz mi to prosto w oczy!Jeśli naprawdę każda chwila zemną nic dla ciebie nie znaczyła,jeśli mnie nie kochasz i nic dla ciebie nie znaczę....to proszę!-mówiłam to z przekonaniem!Nie sądziłam by to powiedział!O Harrym można by powiedzieć wiele,ale nie to,że nie był wierny....chyba?Hazz spojrzał na mnie,wziął głęboki wdech i...
                                                -Prosto w oczy,a więc proszę!Mówisz,że "jeśli nic dla mnie nie znaczysz i że cię nie kocham"!Zacznijmy od tego,czy kiedykolwiek w życiu cokolwiek dla mnie znaczyłaś i czy cię w ogóle....-zaciął się,po czym szybko przełkną ślinę i dodał-Kochałem!Jesteś,byłaś i dla mnie zawsze będziesz taka sama  jak inne,jedno razową przygodą i pocieszeniem!Zwykła nijaka i tylko i wyłącznie do zaliczenia!Zawsze....masz to nawet wygrawerowane na wisiorku!-powiedział to nie pewnie,lecz wciąż się śmiejąc!Gdy to usłyszałam...nigdy się tego nie spodziewałam,nie z ust Hazzy!On zawsze dawał mi tak wspaniałe uczucie bezpieczeństwa,tyle szczęścia iiiiii.....
                                              -Dlaczego,dlaczego mnie krzywdzisz!?-zapytałam ze smutkiem i spokojem.Harry od razu spojrzał bez pośrednio na mnie ze zdziwieniem-Skoro jestem dla ciebie jak każda,to dlaczego akurat ja?Wiedziałeś co zrobił mi Tom,a mimo wszystko w tej chwili ranisz mnie bardziej niż on,przez te 3 miesiące.-mówiłam ze spokojem,bo łzy cisnęły mi się do oczu,Hazz przestał się śmiać.-Od kiedy byliśmy parą...myślałam że  nie zasługuję na ciebie,że nie jestem ciebie warta!Żałuję tego!-dodałam.
Harry'ego wręcz zamurowało,wywalił tylko oczy i nie wiedział co powiedzieć!Patrzyłam się na niego,a on na mnie.Po chwili Hazz ponownie nabrał powietrza i uśmiechną się szeroko,wciąż nie spuszczając wzroku ze mnie!
                                           -Cudowna ta twoja przemowa!-zaśmiał się,a ja poczułam się jakby ktoś mnie kopną w twarz!-Pytasz dlaczego ty?Hmmm,masz niezłe ciało,co prawda jesteś ciut gruba,ale...!Mało jęczysz i nażekasz,a przede wszystkim jesteś ŁATWA!Za pewne rozkładasz nogi przed każdym,hahah!Czasem nawet,było mi za ciebie wstyd.Haha czułem się jakbym chodził ze zwykłą tanią..nie ważne!-zakończył z jeszcze większym śmiechem,niż gdy zaczął.
Jak tylko skończył,moja twarz wręcz tonęła we łzach!To było niewiarygodne,z tych cudownych ust i to jeszcze tym zniewalającym głosem,wypowiedział te słowa!?Łzy ciekły mi jak wodospad,to był okropne!Od osoby po za którą nie widzę świata,czuję się przy niej jak na chmurce i która dawała mi tyle miłości i szczęścia...mówi mi właśnie to?To nie był Harry!O Harrym można by było naprawdę dużo powiedzieć,ale nigdy to że nie potrafił traktować kobiet i był chamski,a tym bardziej bezduszny.Hazz przez te prawie 5 miesięcy,dawał mi tyle troski,bezpieczeństwa,miłości i radości.Był zawsze w tedy,gdy go potrzebowałam,a to co przed chwilą usłyszałam i zobaczyłam...Boże.
                                        -Płaczesz!?Jesteś żałosna!Zamiast tak wyć,byś zaczęła się pakować!-powiedział po chwili ciszy,wskazując torbę.
Nie wierzyłam,że po tym wszystkim jeszcze miał czelność cokolwiek powiedzieć.Byłam w szoku,złapałam szybko telefon i moje klucze do domu,które leżały na stoliku przy łółżku i stanęłam na przeciwko Hazzy.On patrzył zdziwiony,ja zaś zamierzyłam się by go uderzyć,Harry tylko zacisną oczy i nawet się nie sprzeciwiał.Już miałam go uderzyć,lecz mimowolnie zatrzymałam rękę, Harry otworzył oczy.Spojrzałam na niego ostatni raz!Miałam ochotę się na niego rzucić,poczuć ponownie to bezpieczeństwo i miłość....ale.Pokręciłam tylko głową i zbiegłam na dół do drzwi,z jeszcze większym płaczem!Gdy już naciskałam klamkę,ostatni raz spojrzałam na schody.Stał na nich Hazz,który trzymał moją torbę.Wydawało mi się czy szkliły mu się oczy?Z resztą nieważne,ostatni raz zmierzyłam go wzrokiem i szybko wyszłam,głośno zatrzaskując drzwi za sobą!Nie ma słów które by mogły opisać to jak się czułam!Do tego lał deszcz,tak jak nigdy,zaś ja nawet na to nie zwróciłam uwagi,nigdy jeszcze tak nie płakałam jak wtedy!Szłam co chwilę ocierając łzy,oglądałam się do o koła i patrzyłam na ludzi którzy chowali się przed deszczem.Nie wiem ile kilometrów miałam do domu,ale to się nie liczyło,liczyło się to,że osoba która nadawała mojemu życiu sens odeszła,być może....na.....na zawsze!


                                                                           * * *

Nie mogłam otworzyć drzwi,cały czas szarpałam się z zamkiem.Gdy weszłam do domu,padłam na podłogę i wyłam!Tak po prostu wyłam!Sama nie wiedziałam jakie uczucie się mną kieruję!Byłam wściekła za to,że jakim prawem mógł mnie tak skrzywdzić....jakim?A z drugiej strony bolało mnie to,że straciłam część mnie....tak jakby ktoś mnie tak po prostu i bez powodu rozerwał na pół i zaczął się bawić!Siedziałam i płakałam,nawet nie wiem jak długo.Po czasie otrząsnęłam się i otarłam łzy,ale bez potrzeby!Popatrzyłam w prost,zobaczyłam wejście do salonu....przypomniało mi się jak tu siedziałam i jadłam składkę owocową,a Hazz prychną śmiechem,po czym ja rzuciłam się na niego!Gdy tylko to sobie przypomniałam....WYBUCHNĘŁAM!Wstałam i gdzie się nie popatrzyłam tam był ON,wszędzie!Przypomniałam sobie jak pierwszy raz go poznałam.Pamiętam jak siedziałam na tym moście i podniosłam głowę,a pierwsze co zobaczyłam to jego cudowne spojrzenie i czarujący uśmiech.To z jaką pasją słuchał mnie w samochodzie,to jak się śmiał z tego jak sobie tańczyłam,jak zabrał mnie tam,do innego                     świata...;D!Nasz wyjazd do LA,naszą walkę w budyniu i jego samojebki na jachcie!
Jego każdy uśmiech i spojrzenie!Gdy tylko o tym myślałam,uśmiechałam się.Niestety mój uśmiech szybko się skończył i ogarnęła mnie złość!Wszystko co wpadło mi w ręce,tym rzucałam,rzucałam po domu!Biłam i tłukłam wszystko,wszystko co się dało!Kwiatki,talerze,miski,kubki,wszystko co się dało!Mój salon wyglądał  kategorycznie,ale i tak gorzej było zemną!Upadłam w to całe szkło i darłam się jak opętana,krzyczałam.A co?Wszystko co się dało...byłam na skraju załamania!
                                                            -Dlaczego mi to zrobiłeś,dlaczego!Miałeś być mój!Miałeś być tym,tym.....tym.....tym jedynym!-darłam się na cały dom i tłukłam wszystko.
Gdzie tylko się nie popatrzyłam,wszędzie była jakaś cząstka Hazzy.Z mojej depresji wyrwał mnie mój telefon,zaczął dzwonić jednym ciągiem!Podniosłam go,a na wyświetlaczu miałam jakiś nie znany numer,szybko odebrałam i rzuciłam tylko "co"!Ktoś po tamtej stronie,poprawił głos i zaczął...-          
                                                           -Wszystko dobrze!Jak tam z Hazzą,co?-był to dość męski głos,spokojny i miły.
Gdy tylko usłyszałam Hazza,zrobiło mi się gorąco!Było może,po 21,a tu ktoś urządza sobie telefony.Nabrałam powietrza i krzyknęłam do słuchawki tak głośno jak tylko mogłam "SPIERDALAJ",po czym rzuciłam telefonem o ścianę!Nie wiem jak mocno nim rzuciłam,bo nic z niego nie zostało....dosłownie!Nie wiem kto dzwonił i zapewne go przestraszyłam,ale to już jego problem!Poszłam zapłakana pod prysznic,zrobiło mi się lepiej,ale tylko chwilowo.Stanęłam przed lustrem i zobaczyłam zapuchniętą od płaczu twarz,zaś na szyi wisiorek od Hazzy.Na jednym ze skrzydeł papierowego smolocika pisało "Always".Gdy tylko ot zobaczyłam przypomniały mi się słowa Hazzy "Jesteś,byłaś i dla mnie zawsze będziesz taka sama  jak inne,jedno razową przygodą i pocieszeniem!Zwykła nijaka i tylko i wyłącznie do zaliczenia!Zawsze....masz to nawet wygrawerowane na wisiorku!".Chwyciłam wisiorek i rozpłakałam się jak małe dziecko,to dziwne...lecz nie miałam ochoty go niszczyć.Co prawda,to prawda tak powiedział,ale starałam sobie kojarzyć ten napis z milszymi słowami!Harry gdy mówił,że mnie kocha powtarzał "Zawsze" i tego się trzymałam!Poszłam do mojego pokoju,włożyłam jakieś dresy i bokserkę.Usiadłam na łóżku i nie wytrzymywałam tam!Więc postanowiłam iść do jedynego miejsca które mi go nie przypominało,a mianowicie był to pokój Arl!Był on nie dokończony,miał on 3 duże okna,bo był on narożny,na oknach wisiały jedynie duże i ciężkie beżowe zasłony.Pokój miał  ogółem kolor kawy z nutką mleka wpadającą w bardzo jasny beż,podłoga była z brzozowych paneli.Na samym środku stał duży bujany fotel,na którym były 3 poduszeczki,były haftowane i bardzo wygodne!Weszłam po cichu do pokoju,złapałam jedną z poduszek,a na pozostałych dwóch się oparłam.Wtuliłam się w poduchę i zaczęłam płakać.Tak strasznie mnie to bolało,już nie chodzi o jego słowa,a to,że być może nigdy,już przenigdy z nim nie będę!Zawsze gdy się budziłam,obok siebie widziałam mężczyznę,który gdy tylko się uśmiechał nadawał coraz to lepszą barwę,mojemu życiu!Siedziałam i płakałam,co mi już zostało?Nie mam przy sobie nikogo!Rodzice wyjechali,a gdyby nawet byli mama by mówiła,że to tylko przejściowe!Może i tak,ale ja czuję inaczej.Sel,a no właśnie Sel....Sel jest z Joshem czy jak on tam!Więc jestem skazana na siebie!Siedziałam i płakałam,a za oknem...noc,dzień,słońce,deszcz,śnieg i tak w kółko.Sama nie wiem ile tak siedziałam,od czasu do czasu wychodziłam by coś zjeść,czy chodźby się napić,ale to było święto.Z resztą ciężko się chodziło po szkle i niewiadomi czym!I tak mijał dzień,za dniem!Płacz i każdego dnia coraz gorzej!Czułam się strasznie,tego nie da się opisać,a ni powiedzieć.Harry był dla mnie jak heroina!Każdego dnia chciałam i pożądałam go bardziej i bardziej,był wszystkim o czym  myślałam i robiłam!Nic nie miało dla mnie sensu....NIC!
                                          

                                                                  * * *

...Chciało mi siku!Nie nawiedziłam chodzić do łazienki,było tam dużo luster,których jak na złość nie dało się uniknąć.Weszłam spokojnie i gdy tylko załatwiłam,to co załatwić miałam,postanowiłam przemyć twarz.Wytarłam się ręcznikiem i moje spojrzenie powędrowało wprost na me lustrzane odbicie!Wyglądałam fatalnie.Byłam blada,spuchnięta,miałam wielkie wory pod oczami,a moja dotychczasowa figura przypominała  wieszak!Moje włosy były zniszczone i oklapnięte,postanowiłam to zmienić!Skoro Harry był moim nałogiem...to postanowiłam z nim zerwać!Wzięłam prysznic,umyłam głowę,zrobiłam lekki makijaż,wysuszyłam włosy,przebrałam się w coś i wyszłam z domu!O dziwo na dworze było zimno,a na chodnikach był biały puch.Niestety jakoś nie specjalnie chciałam zwracań na to uwagę i jeszcze szybszym krokiem zaczęłam iść w stronę galeri!Nie wiem czy spędziłam w niej choć 10 minut.Kupiłam farbę do włosów,parę kosmetyków i poszłam do domu!W domu rzuciłam wszystko i poszłam malować włosy!Gdy zmyłam farbę ,postanowiłam mój kolczyk w wardze zmienić na mój stary.Gdy tylko wróciliśmy z LA do Londynu,wyjęłam ten ćwiek i wstawiłam małą kuleczkę,ale teraz w niczym mi on nie będzie przeszkadzał,więc poco ma leżeć!Jak tylko zmieniłam kolczyk,zrobiłam sobie mocny makijaż i wysuszyłam włosy,które wyszły dość....dość...czerwieniasto!
                                                                      

Ale tak szczerzę....to teraz czuję się lepiej!Zawsze Harry mówił,że kocha mnie za to,że jestem naturalna!Hmmm to trzeba to zmienić.Niby to zwykły kolor włosów,ale ja się czuję jak nowo narodzona!To prawda,z dnia na dzień coraz bardziej mi barak Harry'ego!Brakuję mi jego głosu,który co dziennie mnie wołał i mówił jak bardzo mnie kocha!Jego warg,które co chwilę mnie muskały,tego jak mi śpiewał i jak się uśmiechał.Wciąż nie potrafiłam,a co ważniejsze nie mogłam o nim zapomnieć....ale żyje się dalej.Całymi dniami siedziałam w pokoju u Arl,bo wciąż jednak nie byłam, w stanie ogarnąć salonu,a po za tym nie wiedziałam kiedy jeszcze raz mogę wybuchnąć.Siedziałam sobie na fotelu i piłam herbatę,gdy nagle usłyszałam jak ktoś otwiera drzwi do mojego pokoju!Wstałam jak oparzona i szybko się odwróciłam,a w progu stali......Dawid i Sel!
                                                 -Arl!Gdzie jest Ivy?I co zrobiłaś z włosami!?-zaczęła się nerwowo dopytywać Sel.
                                                 -Nie poznajesz mnie?-powiedziałam zdziwiona wywalając oczy!
                                                -Ivy?Ale....WOW!-rzucił Dawid.
                                                -Co się z tobą stało?Wyglądasz....Boże święty!-mówiła przerażana-A tam na dole i i i od października próbuję się do ciebie dodzwonić!-mówiła przejęcie,a Dawid kiwał tylko głową!
                                                -Harry...!I tak właściwie to jak nie Październik,to co mamy za miesiąc?-powiedziałam ze smutkiem pytając.
                                                -Listopad...właściwie to już 21,ale to szczegół!-dodał spokojnie.-Ale to nie zmienia faktu co stało się z tobą!Masz czerwone włosy,mocną tapetę i wyglądasz jak anorektyczka!-wciąż mówił zdziwiony.
                                               -Macie czas?-zapytałam nie pewnie!
                                               -No jasne!-rzuciła szybko Sel.
Zaraz po tym,dałam każdemu poduszkę i kazałam wygodnie usiąść,po czym zaczęłam opowiadać!
                                               -Harry już od jakiegoś czasu miał dziwne telefony,po których od razu stawał się jakiś inny!Ale gdy zawsze o to pytałam przepraszał mnie i mówił bym mu zaufała i że to niby nic takiego.Ufałam.....ale miesiąc temu,dostał podobny telefon.Gdy tylko skończył wszedł do pokoju i bez słowa zaczął mnie pakować!Jak zapytałam co się stało,on jak dziki zaczął coś się rzucać i śmiać!Mówił że mu się znudziłam i podsumował mnie krótko!Jestem,byłam i dla niego zawsze będę,grubą,łatwą,rozkładającą przed każdym nogi,tylko i wyłącznie przygodą do zaliczenia i pocieszenia,żałosną,naiwną i nic nie wartą dziwką,która nigdy nic dla niego nie znaczyła i której nigdy nie kochał!-powiedziałam przez łzy!
Dawid i Sel wywalili tylko oczy i rozwalili gęby!
                                                -I ty jeszcze płaczesz?-zapytała zdziwiona-Olej tego chuja!-mówiła ze złością!-Jak on mógł?Pamiętaj to tylko Fa....-nie dokończyła.
                                                -Nie,nie spokojnie!-powiedział uspokajając Sel.-To niemożliwe,by ten Harry o którym tyle mówisz,zachował się tak!Ivy nie wydaj ci się to dziwne?-zapytał.-Spójrz,jak zawsze go z tobą widziałem,on patrzył na ciebie,jakby nic na tym świecie się nie liczyło,tylko ty!
                                                -To dlaczego mnie tak skrzywdził?Dlaczego!-dopytywałam.
                                                -Oj Iv!Facet zawsze,broni faceta!-skomentowała,mierząc wzrokiem Dawida
                                                -Nie!Zauważ że w gazetach,czy na zdjęciach z fanami,w ogóle się nie uśmiecha!Już od Października!Musiało coś się stać.Przecież facet nie zmienia zdania od tak.Sama mówiłaś,że on wcale taki nie jest,jakim opisują go gazety!Wiem,nie musiał akurat tak chamsko i bezdusznie cię traktować....ale spójrz z drugiej strony!Gdyby załatwił to spokojnie,to na 100% byś do niego wydzwaniała i pytała dlaczego?O co chodzi?Robiłabyś wszystko,by tylko się dowiedzieć!A może,on nie miał wyjścia i zrobił to by cię po prostu chronić!-mówił z pasją.
                                                -Skąd taki wniosek!-zapytałam zdziwiona.
                                               -Posłuchaj masz tu mój telefon!Znajdź kartę i baterię,włóż i zobacz czy masz jakieś wiadomości!Jeśli nie,olej go,ale jeśli znajdzie się choć jedna...zrób coś z tym!-powiedział po czym szybko wyszedł z pokoju wraz z Sel.
Siedziałam jeszcze chwilę i bawiłam się telefonem,aż doszłam do wniosku,że w końcu nic mi takiego nie powiedział!Jak poparzona zerwałam się z podłogi i pobiegłam na dół krzycząc jego imię!
                                               -Tak?-powiedział już przy samych drzwiach.
                                               -Dalej mi nie powiedziałeś,skąd masz takie podejrzenia!-powiedziałam zasapana!Dawid tylko na mnie spojrzał i głośno westchną dodając po chwili:

                                               -...Tom!-po czym wyszedł,zamykając drzwi! 

                                                      


                                                   
         

Rozdział 15

Pff i już w domu,mruknęłam pod nosem otwierając drzwi.Kochałam Londyn,ale właśnie zbliżał się jesień.W Londynie nawet w lecie było czasami zimno,a tu jesień!Cieszyłam się ,że tu z powrotem jestem,ale czegoś mi brakowało.Co najgorsze miałam złe przeczucia!Przecież wracając,wracam do starych spraw!Boję się,że coś się zmieni,że będzie źle.Ale to tylko przeczucia,więc nie mogę się od razu zadręczać.Z Harrym układa się dobrze,więc...
                                                                              H-Otwierasz te drzwi!?-zapytał zniecierpliwiony.
                                                                              J-Tak,tak!Przepraszam.-szybko dodałam
                                                                              H-Nie,nie w tym rzecz!Po prostu każdemu jest ciężko.-powiedział z uśmiechem.
Szybko otworzyłam drzwi i weszłam do kaplicy chłopców.Nigdy jeszcze tu nie byłam,gdyż Harry zabierał mnie tylko w to cudowne miejsce,a tu...Na razie ,wszyscy zatrzymaliśmy się u chłopców,każdy był zmęczony i każdy potrzebował kogoś przy sobie.Harry który trzymał torby,szybko pogonił mnie do jakiegoś pokoju.Okazało się że to nasza sypialnia.Była duża i jasna,Hazz odłożył torby i poszedł się od świeży,do czego też zaciągnął mnie!Nawet krótki prysznic z nim ,to prawdziwy roller coaster!
Każdy z nas był bardzo głodny,a że każdy był czymś zajęty,to miałam czas na ugotowanie czegoś.Postanowiłam że zrobię coś polskiego!Nie wiem skąd pomysł,a zwłaszcza chęć by gotować.Przymknęłam na to oko i wzięłam się do roboty.Zaczęłam robić rosół,schabowe ,ziemniaki i surówkę z marchewki.Co dziwne,długo mi to nie zajęło i obyło się bez wizyt Hazzy.Ale gdy tylko skończyłam przygotowywać stół,Hazza schodził z góry.
                                                                              H-To ty mi każesz się rozpakowywać,a sama...Zrobiłaś obiad!?-powiedział zdziwiony.
                                                                              J-Zamiast tak stać,ruszyłbyś się i zawołał resztę!-szczerzyłam się.
                                                                              H-Ej...Ivy zrobiła obiad!-wydarł się na cały dom.
Harry z wielkim zdziwieniem podszedł do mnie i pocałował.Zaraz po tym każdy ,siedział już przy stole i zaczynał próbować jedzenie.Widocznie każdemu posmakowało,bo tylko się uśmiechali i przez cały czas się nie odzywali,tylko opychali.Szczerzę to ja już od dawna,stęskniłam się za typowym polskim jedzeniem.
                                                                              J-I jak!?-zapytałam,gdy każdy już kończył.
                                                                              N-Poezja.-skomentował krótko.
Roześmialiśmy się,a to przypomniało mi Agatę.Muszę ją tu sprowadzić!A no właśnie,przecież Dawid chciał zabrać mnie do Polski.Muszę tylko to powiedzieć Hazzię,tyle się działo,że nie miałam czasu!Moje rozmyślenia przerwał mi Lou.
                                                                              L-Pyszne!Naprawdę.-mówił z zachwytem.
                                                                              N-Jejku Harry,ty to będziesz miał fajną żonę.-mruknął smutny.
                                                                              H-Wiem too!-powiedział lekko się rumieniąc i całując się w policzek.
                                                                              J-Nie bój się,znajdź sobie polkę!-mówiłam ze śmiechem.
                                                                              N-A gdzie ja ją znajdę!?-pytał zasmucony.
                                                                              H-Idź na most!Jak będzie wyglądać jak z nie zrównoważoną psychicznie,to pamiętaj że to ta jedyna.-w trącił się ,śmiejąc i spoglądając na mnie.
Każdy z nas wybuchł śmiechem.Hazza był bardzo trafny i dokładny w swych pociskach.
                                                                              J-Nie bój się,ja już mam taką dla ciebie!-powiedziałam z tajemniczym uśmieszkiem,dodając-Masz mnie za psychiczną?
Spojrzałam na Hazzę pytająco.Wiedziałam że go to trochę skrępuję!Wszyscy tylko się zaśmiali i czekali na odpowiedź Hazzy.
                                                                              H-Co?Nie!Mówiłem że jesteś tą jedyną.A ty tylko słyszysz to co najgorsze.-mówił ze swym nie ziemskim uśmiechem.
                                                                              J-Kotek!...Grabisz sobie.-dodałam grożąc mu palcem.
Chłopcy tylko zrobili "Uuuu".Za to Harry,uniósł lekko moją twarz w kierunku swojej i namiętnie pocałował.Po całusie,kusząco się uśmiechnął.
                                                                              J-A o czym my tak właściwie rozmawialiśmy?-zapytałam z uśmiechem.
                                                                              N-Dobra,dobra!Wy tu sobie urządzacie teatrzyk,a ja dalej nie wiem czy ta dziewczyna będzie mi gotować.-powiedział oburzony.
                                                                              J-Taaa!Po prostu działaj urokiem.-rzuciłam szybko.
Nie chciałam się bawić w swatkę,ale Niallowi niczego nie brakowało.Co prawda,nie wyobrażałam sobie Agaty przy garach,ale Niall cudownie traktuję kobiety,więc Agata by nie miała problemu.Mam nadzieję,że byłoby coś między nimi.Chciałabym mieć ją przy sobie,jak się zna kogoś od prawie dziecka,to ciężko się z nim rozstać.Siedzieliśmy jeszcze tak chwilę,gdy nagle zadzwonił do mnie telefon.Była to moja mama,chciała bym przyjechała z Harrym na obiad ,jutro!Z tego co zrozumiałam,miała mi coś ważnego do powiedzenia.
Wróciłam do stołu,gdzie powoli każdy zaczął się rozchodzić.Na szczęście, dziewczyny były na tyle miłe,że za deklarowała że posprzątają.Złapałam Harry'ego za rękę i pobiegłam z nim na górę do naszego pokoju.
                                                                              H-Kto dzwonił!?-zapytał.
                                                                              J-Mama!Będziesz miał jutro okazję ,by wreszcie zrobić na nich wrażenie.-zaśmiałam się.
                                                                              H-Nie stresuj mnie!Dobrze,a o której?
                                                                              J-O 12/13,coś takiego.-machnęłam ręką.
                                                                              H-Skoro tak,to ciebie też trzeba spiknąć z moją rodzinką!-dodał z uśmieszkiem!
                                                                              J-Ale...Harold.-mówiłam oburzona.
                                                                              H-Haha.Co,ale?Moi rodzice nie posądzali cię, o to że mnie pobiłaś i nie widzieli cię jak się ze minął obściskujesz.-rzucił.
                                                                              J-No tak...Zgoda,ale mi się nigdzie nie śpieszy.Dobranoc!-powiedziałam szybko.
Przebrałam się w piżamę i położyłam się do łyżka,nakrywając się po samą twarz.Hazz zaśmiał się i przyciągnął mnie do siebie.Było mi ciepło i miło.Po za tym jakoś musiał się na jutro nastawić.Biedny Harry!Gdybym ja była na jego miejscu...OMG nigdy!Ale nie chcę go straszyć,bo mi jeszcze ucieknie...xD

                                                                          * * *

Stoję pod tą szafą z dobre 20 minut i nic nie mogę znaleźć.Harry chce iść do moich rodziców,a nie jechać.On mnie czasem zaskakuje,a więc skoro mamy iść muszę jakoś przy nim wyglądać.Po długich poszukiwaniach,wygrzebałam to

!W końcu co się miałam stroić,idziemy przecież do moich rodziców.Gdy zeszłam na dół,czekał tam na mnie zniecierpliwiony Harry.Hazz miał na sobie zwykłą bluzkę i ciemne rurki.Jak tylko mnie zobaczył uśmiechnął się,tak bardzo kochałam gdy się uśmiechał....;3
                                                       H-Mówiłaś,że mam się nie stroić.Więc spróbowałem.-mówił przejęcie.
                                                       J-Wyglądasz ślicznie.I przecież to tylko wypad do moich rodziców!A ja nie lubię się stroić,dobrze o tym wiesz.Co prawda idąc z tobą powinnam wyglądać lepiej,ale...-trajkotałam.
                                                       H-Przestań,a kim ja takim jestem,co?Jednym z wokalistów w zespole?I to czyni mnie już innym?A po za tym,ty zawsze jesteś piękna.Czy tego chcesz czy nie.-dodał ze spokojem całując mnie w czoło.
Hazz był naprawdę cudowny,kochałam to w nim,ale od jakiegoś czasu był inny.Zaraz po tym wyszliśmy z domu i zaczęliśmy powoli podążać w stronę mojego domu.Droga była spora,ale co to dla nas.Harry chwycił mnie za rękę i szedł tak ze mną cały czas,od czasu do czasu mnie do siebie przytulał.To było słodkie,ale on nigdy tak nie robił.Pytanie dlaczego,przecież ja się niczym nie różniłam od jego byłych...chyba!?
                                                       J-Harry.-wypaliłam.
                                                       H-Tak.-powiedział.
                                                       J-Dlaczego ty mnie traktujesz inaczej?-zapytałam od razu.
                                                       H-Jak to inaczej?-zgubił się,po czym przystanęliśmy na jakimś moście.
                                                       J-Po prostu!Na przykład:zawsze gdy szedłeś ze swoimi dziewczynami i nadchodzili paparazzi,ty chowałeś je,uciekałeś,byłeś zdenerwowany i w ogóle.A gdy my byliśmy w LA,ty nic sobie z tego nie robiłeś!Uśmiechałeś się,a gdy oni zaczynali cię irytować,to po prostu mnie pocałowałeś i zacząłeś gdzieś biec!Nie mówię,że to jest złe,ale dziwne.tak samo teraz,złapałeś mnie za rękę,przytulasz mnie,chcesz iść spacerem!Nie rozumiem ciebie.-mówiłam zakłopotana.
Harry uśmiechną się i patrzył się na mnie zdziwiony.
                                                       J-Posłuchaj,nie chcę cię do czegoś zmuszać,jeśli to robię!Rozumiesz??-wtrąciłam ponownie.
                                                       H-Nie traktuję cię inaczej.Traktuję cię tak,jak na to zasługujesz.Posłuchaj,ty jesteś inna niż one wszystkie,dla tego tak to wygląda,a nie inaczej.Ty jesteś prosta,zwyczajna!Przy tobie czuję się jak ja,a nie jak jakiś celebryta.Gdy jestem z tobą ,mogę traktować cię    jak normalny chłopak.Nie wiem czy coś rozumiesz,ale ty jesteś wyjątkowa.To co do ciebie czuję,jest inne niż do tej pory.Wiem jaka jesteś i to mi się podoba,wiem co lubisz i nie chcę by przez moją osobę coś cię ominęło.Po prostu nie chcę cię stracić!-tłumaczył się z przejęciem.
Zatkało mnie!Kompletnie nie wiedziałam co mam mu odpowiedzieć.To było mega.
                                                     J-Wow.Zadziwiasz mnie.Nie wiem co powiedzieć,ale cieszę się że tak to wygląda i że tak się starasz.To jest piękne,teraz chociaż wiem,że warto było zrezygnować.Kocham cię i gwarantuję że mnie nie stracisz!Nigdy nie spotkałam takiego faceta.Wiesz co jest najfajniejsze?To że to co mówisz,widać w twoich oczach.-powiedziałam.
                                                    H-Ooo jak ty przy mnie słodzisz?-zaśmiał się,dodając-Nie wiem czego tak jest,ale cieszę się z tego,że spotkałem kogoś takiego jak ty.I poczekaj z czego zrezygnować.-zapytał.
                                                    J-Widzisz masz na mnie dobry wpływ!-zaśmiałam się,mówiąc-Nie po prostu...Chodźmy już.-złapałam go za rękę i ruszyłam.
Chodzi oto że od dziecka tańczę.Gdy miałam z 3 lata,moja mam zapisała mnie na balet i na gimnastykę.Co prawda co taka 3-latka miała tam zdziałać,ale dawałam radę.Po 7 latach baletu i gimnastyki,postanowiłam wziąć się za taniec.Zaczęłam tańczyć co się dało.Uczyłam się tańczyć rumbę,jiva,sambę,salsę,tango i pasodoble.Kochałam taniec,taniec dla mnie był i jest jak powietrze.Harry ,że ma mało czasu,nie mogłam sobie pozwolić na taniec.Taniec jest tak jakby wstawać rano i robić to co się robi,tak rutyna!Zjada naprawdę bardzo dużo czasu.Nie chciałam mówić Hazzie jak jest ,by się nie martwił  że mnie hamuje.Wolałam to przetrawić.Hazz nigdy nie był tak inny i szczęśliwy.Rozmyślając tak,doszliśmy do domu.
                                                    J-Hej.Jesteśmy.-powiedziałam zamykając za nami drzwi.
                                                   M-Hej,hej.Siadajcie.-mówiła zapraszając nas do salonu.
Harry był trochę skrępowany i cały czas coś do mnie szeptał,zaś ja go tylko uspokajałam.Okazało się, że mój tato ,bardzo zachwycił się jego tatuażami.Mama tylko przewracała oczami.Dużo się śmialiśmy i wszystko szło jak najlepiej.Na szczęście Harry'emu smakował obiad,rodzice nie przynudzali i starali się być mili,a co naj ważniejsze nie było Arl.Powoli zaczęliśmy się zbierać,a ja bałam się,co rodzice dowalą na pożegnanie.
                                                   J-To my już powoli idziemy.-powiedziałam zbliżając się do drzwi.
                                                   T-Uważajcie na siebie.-dodał na koniec.
|                                                  M-Och,muszę przyznać,że na początku byłam przeciwna byś umawiała się z gwiazdką.-mówiła z uśmiechem.Ja zrobiłam plam face,a Harry tylko się lekko zaśmiał.-Ale jak nie wyglądasz,jak oprawca i nie rozbierasz naszej córki,to jesteś super.-mówiła wciąż się uśmiechając,a Hazza cały się z buraczył.-Więc skoro masz przy sobie ,takiego adoratora  to możemy spokojnie cię zostawić.-skończyła.
                                                   J-Jak to,zostawić?Nic nie mam przeciwko,ale gdzie znowu.-zapytałam zdziwiona.
                                                   M-Do Polski.Arl powiedziała że nie chce się tu uczyć.Będziemy mieszkać u babci i przyjeżdżać jeśli będziesz chciała.A jeśli nie to możesz jechać z nami.-powiedziała.
                                                  H-Nie,nie,nie!Ja się nią zajmę.-powiedział tuląc mnie do siebie,a mam uśmiechnęła się.
                                                  T-To papa.-rzucił i zamkną drzwi za nami.
                                                  J-I jak ci się podobało?-zapytałam
                                                  H-Myślałem że będzie gorzej.-odetchnął.
                                                  J-Hahaa.
Droga do domu,przy moim skarbie minęła momentalnie.W domu nikogo nie było,pewnie każdy poszedł się zabawić lub odpocząć.Hazz od razu się podejrzanie uśmiechną i łapiąc mnie w tali,szybko przyciągną do siebie.
                                                 H-To przeznaczenie.-wymamrotał,całując mnie po szyi
                                                 J-Mało ci?-zapytałam.
                                                 H-Ciebie?Zawsze!-powiedział tak cudnie,że miękłam.
Zaczęłam do całować,a jego ręce w sekundzie ,znalazły się pod moją bluzką.Harry powoli zaczął mi ją ściągać i coraz zachłanniej całować.Nagle do domu wparowali chłopcy.Harry zrezygnowany,opuścił mnie i spojrzał na chłopców jakby miał  ich zaraz za szlachtować.Gdy się na to patrzyłam,wybuchnęłam śmiechem.
                                                  L-Haha!Oj Hazz,ty i tak źle nie masz!-powiedział.
                                                 H-No tak,ale....-nie dokończył.

Zaraz po tym chwycił mnie i szepcząc na ucho zapytał-"Masz jeszcze ochotę?".Ja przegryzłam wargę,jego głos i to w jaki sposób mnie dotykał....awwww.Kochałam go jak dzika....Haha.Szybko dodałam-"O każdej porze dnia i nocy".Hazz roześmiał się i kazał mi współpracować.Przytaknęłam i podążyliśmy na sofę,do chłopaków.Nie wiedziałam o co mu chodziło,bo siedzieliśmy i gadaliśmy jak zwykle,ale szybko zrozumiałam.Harry miał fazę tak jak ja!Ja miałam gdy się nie wyspałam,a on jak sobie nie ulżył....xD.Nasza faza polegała na tym,że robiliśmy głupie rzeczy i z byle czego się śmieliśmy.A jak na ten czas to było trafione.Siedzieliśmy spokojnie,gdy nagle Hazz z uśmieszkiem położył mi rękę na kolanie.Po czasie zrobiłam to samo,po czym Harry szedł wyżej,więc ja też nie mogłam być gorsza.Chłopcy się na nas dziwnie patrzyli,a my śmieliśmy się z nich.Harry trzymając rękę w tzn,"Strefie X",odwrócił się do mnie i zaczął śmiać.Chłopcy wywalili oczy i pytali się co dziś braliśmy,ale nam to nie przeszkadzało.Po chwili Harry pokazał mi język,więc ja mu też,z chwili na chwilę zaczęliśmy się całować.Hazz wydawał przy tym dziwne odgłosy,czym ja mu zawtórowałam.Każdemu z nich opadła kopa i krzycząc coś do nas,że jesteśmy nie wyżyci wyszli z domu jak oparzeni.Gdy tylko trzasnęły drzwi,ja wraz z Harrym zaczęliśmy płakać ze śmiechu.Hazz zaczął nabijać się z ich min.A ja z naszego zachowania.

                                                 H-Haha!I jak szybko można się ich pozbyć,a wystarczy tylko współparacować.-powiedział poważnie.
                                                 J-Mój kochany,mądry skarb.Widzę,że co do tego to jesteś doświadczony.-rzuciłam z pytającym wyrazem twarzy.
                                               H-Ten plan miałem od zawsze w głowie.I zawsze mówiłem,że jak ktoś mi przeszkodzi,a będę mieć naprawdę zajebistą dziewczynę to muszę to zrobić.-powiedział z kuszącym uśmieszkiem.
|                                               J-Ooo,ale żadna poprzednia nie chciał.-powiedziałam robiąc smutną minkę.-Wiesz napisz o tym poradnik,poradnik na temat "Strefy X".Z twoją wiedzą zarobił byś miliony.-zaśmiałam się.
                                               H-Nieeee,bo żadna nie była tego warta i o cenię twoje zdanie.-roześmiał się.
Ja go tylko pocałowałam,a on od razu sobie przypomniał.
                                               H-A więc teraz przejdźmy do konkretów.-powiedział dominując na de mną.
Kochałam z nim spędzać czas i z jego główką myślącą można by powiedzieć,że tylko o tym,choć tak naprawdę tak nie było.Cały wrzesień właśnie tak mijał na zabawie.Chodziliśmy na zabawy,a Harry z dnia na dzień ,zdawał się być co raz to bardziej weselszy.Nasze towarzystwo,zadawało się nam nie nudzić!Aż do pewnego telefonu,który zniszczył wszystko!

                                                                   * * *

Przez ten cały wieczór ,strasznie nam się nudziło!Był październik,robiło się zimno i to nas hamowało.W domu nikogo nie było,tylko my!Harry zaś nie przestał myśleć,włączył jakiś lokalny program z muzyką i zaczęliśmy parodiować zachowanie gwiazd w ich teledyskach.Było super,gdy nagle do Harry'ego zadzwonił telefon.Hazz pobladł i wyszedł na rozmowę,po 30 minutach wrócił i............................................................                                                                      
                                                                                                                     
                                                                                                   

Rozdział 14

Gdy byliśmy już na plaży,szybko znaleźliśmy resztę.Co fakt,to fakt,siedzieli przy jakimś ognisku i widocznie na nas czekali!Oktawia siedziała wtulona w Jusa,lubię takie przyjacielskie stosunki!lecz kto wie czy to nie jest coś więcej,ale...Żal mi było Nialla,siedział sam i rozśmieszał innych.Każdy z nas miał kogoś,a on!?To smutne,ale ja już mam kogoś dla niego...!Po chwili rozmowy

Justin złapał gitarę Nialla i zaczął na niej grać i śpiewać!Jus śpiewał "All Around The World" i "Take You"!Śpiewał wspaniale!Swojego czasu go słuchałam,ale to nie jest to samo co na żywo.
                                                                         J-Ale ty zjabiście śpiewasz!-powiedziałam z lekkim zdziwiona!
Byłam zdziwiona gdyż głos na żywo,a na płycie strasznie się różni.A jego głos?Jego głos był nie zmienny,tak jakby nie naruszony!Jus tylko się słodko uśmiechnął i zaśmiał.
                                                                         L-A my!?-wypalił oburzony Lou.
                                                                         J-Ale do was się przyzwyczaiłam.-do dałam,by się bronić.
I tak mijał nam wieczór!Mimo że,można by powiedzieć że nawet dziś,spiliśmy się,Louis nie wytrzymał i pobiegł po jakieś piwo!Każdy tylko na niego spojrzał i zrobił minę typu "WTF'.Lou tylko się uśmiechnął i rozdał każdemu co jego.
                                                                         -Mało ci?-rzuciła równocześnie z El.
                                                                         L-Haha,ponoć młodzi mają mocną głowę.-powiedział z zadziornym uśmieszkiem.
                                                                         J-Czy to ma być wyzwanie?-rzuciłam,spoglądając na jego uśmieszek,który nie miał zamiaru zniknąć.
                                                                         H-Ej chcesz mi ja upić.-wtrącił się Harry.
                                                                         L-Będzie ci łatwiej.-dodał Lou,po czym wymienili się spojrzeniami.
Ja tylko zerknęłam na Hazzę,z pytaniem-"O co chodzi"!?Za to on tylko zaczął coś mówić do Lou,"że ,czy on ma go za takiego!".Zgubić się było można w ich gadce,dla tego każdy się tylko przyglądał!Lecz nie długo...
                                                                        JB-SWAG!-skomentował to krótko,z uśmiechem.
                                                                         J-All you gotta do is SWAG!-dodałam pokazują na Jusa palcem,z uśmiechem.
Teraz zamiast na Lou i Hazzę,to wszyscy dziwnie spojrzeli na nas.Jedyną osobą która to zrozumiała,była Oktawia,która się zaśmiała.
                                                                        JB-Obeznana jesteś.-zaśmiał się.
                                                                         J-Swego czasu miałam na to fazę z przyjaciółką,ona zaraża mnie wszystkim!-uśmiechnęłam się.
                                                                        JB-Muszę ją poznać.
                                                                         J-Oj musisz.-mówiłam,a uśmiech wciąż nie znikał.
                                                                         H-A może, wreszcie się na pijemy!?-wtrącił się Hazz.
Wybuchłam śmiechem,jego mina była bez cenna!Zacna chwila na plaży zamieniła się na tym,że Jus zaprowadził nas do jakiegoś klubu i jak zwykle spiliśmy się!Tak wyglądały ,jeszcze 2 dni do przodu!Gdy o dziwo znudziło nam się tylko pić,postanowiliśmy się bawić bez alkoholu.Niestety chłopcom szybko się znudziło i długo nie wytrzymali.Po dwóch dniach starań ,wyciągania ich pijanych do domu ,nam też się zaczęło się nudzić!
3 razem gdy już nie mogli wstać zaczęli śpiewać "Up All Night"!Po tych 2 nie udanych nocach,3 razem miałyśmy dość!Więc dla szybkiego upicia się,zaczełyśmy się bawić która pierwsza i ile!Gdzie wszyscy będziemy pijani ochrona dopiero nam pomogła.Po tygodniu picia,zaczęliśmy zwiedzać miasto i inne!Było super,każda z nas się opaliła,lecz niestety chłopcy nie obeszli się bez tatuaży.Już na drugi dzień Harold zaczął narzekać,że piecze go ręka.
                                                                         J-Przecież zawsze boli!-rzuciłam.
                                                                         H-No tak,ale...Jakoś tak musiałem się pożalić!-dodał robiąc słodką minkę.
Po czasie gdy się ogarnęliśmy,zeszliśmy na dół,na śniadanie!Jak zwykle śniadanie było o 13,minęło dosyć spokojnie.Po śniadaniu usiadłam z Harrym na sofie,a on włączył jakiś program muzyczny!
                                                                        Li-A wy co?Ruszajcie się!-powiedział schodząc.
                                                                         J-Już,już!A wcześniej nie mogliście!?-rzuciłam wstając z sofy.
                                                                         H-Ja się źle czuję!-powiedział Harry jęcząc.
                                                                         P-Faktycznie,nie wyglądasz dobrze!-powiedziała przejmująco.
                                                                         J-Hmmm.Zostanę z tobą.-dodałam.
Ostatni z domu wychodził Lou,spojrzał z uśmiechem na Hazzę i wyszedł.Jak zwykle coś kombinowali,ale ja już nie miałam do nich cierpliwości!
                                                                         J-To na co masz ochotę.-zapytałam.
                                                                         H-Hmmm.Na ciebie!-powiedział łapiąc mnie,tak że usiadłam mu na kolanach.
                                                                         J-Sądziłam,że na herbatę!Ale to też mi odpowiada.-rzuciłam całując go.
Hazz długo nie czekał,tylko złapał mnie i zaniósł na górę.Lekko położył na łóżku i zaczął zdejmować swoją koszulę,po czym zajął się moją,dół poszedł szybko.Harry zaczął muskać moje wargi,schodząc niżej.To było cudowne,czułam tyle uczucia na raz.W jego oczach wdziałam dzikość,pożądanie i troskę.Traktowaliśmy to trochę lajtowo,ale z wielkim uczuciem.Dla każdego z nas,nie było to czymś nowym,lecz jedynym w swoim rodzaju.Każdy jego pocałunek i pchnięcie,stawało się coraz bardziej pewne,a oddech szybszy.
Cały czas utrzymywałam z nim kontakt wzrokowy i atakowałam jego wargi.Czułam się jakby stanął czas,towarzyszyło mi miłe wypełniające mnie ciepło.Byłam coraz bliżej,czułam to całym ciałem!Harry chyba też,bo uśmiechnął się co odwzajemniłam,po czym pocałował mnie i przy śpieszył swoje dotychczasowe tempo.Już po chwili poczułam górujące uczucie we mnie.Hazz zwolnił,po czym znalazł się obok mnie!Przytuliłam się do niego,a on zaczął gładzić moją rękę swoimi opuszkami.Leżeliśmy próbując wyrównać oddech.
Po 30 minutach wstałam,Harry spojrzał na mnie z zadziornym uśmieszkiem.Poprawił się i patrzył na mnie jak na obraz,niestety gdy tylko zobaczył ,że się ubieram minka mu zrzedła.Złapałam jego bokserki i rzuciłam mu je na łóżko.
                                                                         H-Już ci się znudziły widoki!?-powiedział zdziwiony.
                                                                         J-Haha,nie.Jeśli będziesz łaskaw,to będę miała te widoki przed oczami codziennie.Ale wątpię ,by one cieszyły tak resztę jak mnie!-powiedziałam dławiąc się śmiechem z jego oburzenia.
Harry przytaknął i posłusznie zaczął zakładać bokserki.Ja zaś zeszłam do kuchni,aby się czegoś napić!Gdy powoli wracałam zobaczyłam,że Harry usnął.Wyglądał tak cudownie,całe szczęście że się ubrał.Postanowiłam że sobie na niego popatrzę.Nakryłam go i otworzyłam drzwi na balkon,wsadziłam słuchawki w uszy i przypatrywałam się Hazzię z dobrą godzinę.Po jakimś czasie postanowiłam,że o zbaczę co dzieje się na świecie.Zeszłam na dół do salonu,złapałam laptopa i zaczęłam przeglądać portale plotkarskie.Byłam za szokowana,gdy zobaczyłam moje i Hazzy zdjęcie na jachcie.
Wiedziałam że tak będzie,ale że aż tak szybko?Zobaczyłam tylko nagłówek,który prezentował się dość nie banalnie,tak jak reszta!Było ich kilka np:"Czy to kolejna zabawka,młodego gwiazdora?","Tay załamana!Harry znalazł kolejną naiwną!","Harry Styles nie próżnuję,kolejna panienka na upojne noce!".Gdy to czytałam chciało mi się śmiać,a z drugiej strony to sama nie wiedziałam co o tym myśleć.Więc postanowiłam,że przejdę się do Hazzy.Weszłam po cichu do pokoju i położyłam się obok niego.Po chwili usnęłam.
                         
                                                                                                         
                                                                               * * *
                                                                                                                                 
                                                                                                           

Piękny poranek!Ta myśl przemknęła mi przez głowę.W LA jest pięknie,a szczególnie tu gdzie mieszkamy.Tak szczerze,to dałabym wszystko by tu mieszkać!Londyn jest piękny,ale to,to jest to!Nie chce mi się wracać!Co prawda mam jeszcze z 3 tygodnie,ale co to jest???Moje rozmyślenia przerwał mi mój telefon.Zerwałam się szybko,odebrałam i wybiegłam na balkon.Nie chciałam budzić Hazzy.Przyłożyłam szybko słuchawkę i...
                                                                                          :ROZMOWA:
                                                                -Tak.-powiedziałam poważnie.
                                                                -Ivy!Gdzie ty jesteś!?Jak cię ostatni raz widziałam,to spierdzieliłaś z tym swoim Harrym!Gdzie ty jesteś!?-rzucała się oburzona mama.
                                                                -Hej!Ja jestem w Los Angeles.Wyjechaliśmy na wakacje,będę za 3 tygodnie.I uciekaliśmy ,bo jak zwykle spotykacie się z Harrym w najmniej odpowiednim momencie!I powtarzasz się!-mówiłam pod irytowana.
                                                                -W Los co???Czy ty zdurniałaś?I nie moja wina,że ten twój chłopak myśli tylko o jednym!-mówiła z desperowana.
                                                                -Los Angeles.I nie ,po prostu mieliśmy ostatnio dużo na głowie,więc postanowiliśmy odpocząć.I w cale że nie,po prostu się wygłupialiśmy-dodałam spokojnie.
                                                                -No dobrze!Ale czy to znaczy,że miałaś ode mnie nie odbierać!?I to przez tydzień.I jak wasze żarty mają się tak kończyć,wiesz na czym to...Wiesz co!-podnosiła głos.
                                                                -Mamo mam 18 lat,a to jest LA!Też chcę się trochę oderwać,od rzeczywistości.I to jak nasze żarty będą się kończyły,zależy tylko od NAS!-zaznaczyłam
                                                                -To znaczy że co?Chcesz zostać mamą w wieku 18 lat?Nie strasz mnie,już Arletka coś się buntuję,więc ty już daj spokój.-mówiła z przerażeniem.
                                                                -Mamo po 1!Nie obchodzi mnie ona.Jasne?A po 2!Skąd wiesz,że chcę być matką?Mieć dzieci?-mówiłam oburzona.
                                                                -Córciu!Ja po pro....
                                                                -Aaaaaa!-wrzasnęłam.
Stałam sobie w błogiej ciszy,gdy nagle nie stąd,nie zowąd,ktoś mnie złapał za biodra.Na całe Boże szczęście ,był to Harry!
                                                                -Iv!Iv!Co się stało?Ivy,jesteś!-pytała przerażona.
                                                                -Nie mamo,to Harry!Nic mi nie jest,ale zaraz z kimś będzie.-powiedziałam patrząc na Hazzę-Dobrze ja już kończę!Zdzwonię jak coś.-szybko dodałam.
Zaraz po tym rozłączyłam się i zaczęłam szukać Hazzy!Wbiegłam do pokoju,ale Harry stał tuż przy wyjściu i złapał mnie rzucając na łóżko.
                                                                H-Taka słodka i niewinna.-powiedział namiętnie mnie całując.
Ten całus był cudowny!Chcę więcej takich poranków.Gdy tylko Harry opuścił moje usta,uśmiechnęłam się do niego łobuzersko.
                                                                H-Cóż to za uśmiech.-dodał po czym zaczął mnie łaskotać i całować po szyi.
                                                                J-A cóż pan taki wesół!?-zapytałam zaciekawiona.
                                                                H-Bo zrozumiałem,że jesteś moja!I że na reszcię wszystko się układa!-mówił z entuzjazmem.-No i nareszcie się nam udało.-dodał.
                                                                J-Haha!I to jest powód twej niezmiernej radości!A co wczoraj nie przeszkadzał ci kolczyk?-zapytałam zdziwiona.
                                                                H-Hyhy.Wczoraj ,to by mi nawet tsunami nie przeszkadzało!-mówił ze śmiechem.
Zaczęłam się z niego śmiać.Dodając-"Trzeba nam więcej takich wieczorów".Harry tylko z wielkim uśmiechem przytaknął i pocałował mnie w nos.Po czym każde z nas zaczęło się ogarniać!Gdy zeszliśmy na dół,a tam.Widocznie ich pojecie spaceru,bardzo się rożni od naszego.Na dole leżeli wszyscy,każdy miał coś na twarzy,a pod pachą dmuchane zwierzę.
                                                                H-Widzę,że spacer się udał.-rzucił ze śmiechem.
                                                                D-O boże!-jęknęła Dani.
Hazza złapał mnie za rękę i wyszliśmy.Powiedział że nie che im przeszkadzać,więc wyciąga mnie na spacer.Oczywiście na normalny!Przechadzaliśmy się przez LA,Hazz zabrał mnie do jakiegoś baru,na śniadanie.Był to jakiś Fast Food.Zamówiłam frytki i pepsi,nie nawidziłam jeść czegoś ,gdy ludzie się patrzyli.Więc zazwyczaj zamawiałam coś,czym się nie po brudzę,a bynajmniej nie powinnam.Hazz dobrze o tym wiedział.Gdy zaczęliśmy jeść,ktoś przez szybę zaczął nam robić zdjęcia.Myślałam że się zakrztuszę,to było śmieszne i mega krępujące.Hazz nawet się tym nie przejmował,ja też...starałam się!
Harry widział,że to dla mnie nowość.Po jakimś czasie ,zaczął ze minął o czymś gadać.I tak minęło nam śniadanie,jak tylko wyszliśmy z baru,zaczelismy powoli iść.Szliśmy ,gdy nagle zza rogu wyskoczyli paparazzi.Zaczęli mi błyskać przed oczami fleszem i zadawać milion pytań.Zaś Hazz szedł sobie powoli,jednak cały czas leciało jedno i to samo pytanie -"Czy jesteście parą?!".Zaczęło nas to męczyć,bo oni nic sobie z tego nie robili.Hazz się chyba lekko pod irytował,nagle złapał mnie za skronie i zaczął całować.Był długi i namiętny,kompletnie zapomniałam o bożym świecie!Gdy Harry skończył mnie całować uśmiechnął się,złapał za rękę i zaczął biec!
Biegłam za nim,nie wiedziałam gdzie,ale biegliśmy!Nagle Hazz zatrzymał się w jakimś zaułku i zaczął całować.Oparł mnie o ścianę i wziął na ręce.
                                                                J-Haha,co ty robisz?-zaczęłam się śmiać.
                                                                H-Żyję!Jak nigdy.Wreszcie czuję że żyję,czuję się jak...Jak nastolatek,a nie jak gwiazda!Czuję się tak,jak ty mnie traktujesz.-mówił to z wielką pasją i wspaniałą iskrą w oku.
Uśmiechnęłam się i dodałam-"Cholernie cie KOCHAM!Ale nie chcę ,byś miał prze zemnie kłopoty!
                                                                H-Sama powiedziałaś,że życie jest jedno!I powinniśmy brać z niego jak najwięcej dla siebie,a nie dopasowywać  się innym.I na reszcie to zrozumiałem i poczułem.-jego wyraz twarzy był...był nie do opisania.
Nigdy nie widziałam takiego Harry'ego!Był takki wesoły,pełen życia.Nie da się tego opisać.W jego oczach pojawiało się...Coś tak niesamowitego  i obcego mi do tej pory.
                                                                J-Muszę przestać,dawać ci rady.-oddałam na koniec.
Harry tylko słodko się zaśmiał,po czym złapał za rękę i zaczelismy iść.Chodziliśmy po całym LA!Przyleciało do nas kilka fanek,by zrobić sobie zdjęcie.Hazz był tak szczęśliwy,jak chyba nigdy.Poszliśmy do lodziarni i zaczęliśmy się opychać lodami.Upaćkaliśmy się nimi,jak para niedojrzałych dzieciaków.Potem tacy brudni zaczęliśmy chodzić po miesicie i dalej zwiedzać!Harold robił nam dużo zdjęć,a ja bawiłam się tak jakbym z powrotem miała 15 lat.Poszliśmy na plażę i zaczęliśmy się bawić w wodzie.Cali mokszy ruszyliśmy na wielki napis Hollywood!Staliśmy tam na górze i darliśmy się coś sami do siebie!Zaczęliśmy powoli wracać do domu,ale Harry poszedł do sklepu.Kazał mi czekać,nie wiedziałam po co on tam idzie.Po 10 minutach zobaczyłam,że wychodzi z torbami pełnymi mleka i budyniu?
                                                                J-Co ty robisz!?-rzuciłam zdziwiona.
                                                                H-Będziemy się bawić.-powiedział uradowany.
Gdy zaszliśmy do domu,każdy leżał już w swoim pokoju!Harry poszedł do jakiegoś schowka,a mi kazał gotować budyń!Haha jak to brzmi!?Nie wiedziałam o co mu chodzi,do pory kiedy zobaczyłam jak dmucha mały basen!Myślałam że padnę.Przed domem, stał sporych rozmiarów basen,pełen czystej wody.
                                                                J-Mało ci wody,czy basenu?Hmmm.-zapytałam gdy tylko wszedł do domu.
                                                                H-Masz już ten budyń!?-zapytał uradowany.
                                                                J-No tak!Ale on mi nie wyszedł!Nie umiem gotować 3 naraz!A z resztą,po co ci aż tego tyle?-mówiłam.
                                                                H-To dobrze!Daj,daj i gotuj.-powiedział z wielką euforią.
Przewróciłam oczami.Gdy tylko skończyłam gotować.Dałam mu ostatni garnek z jego budyniem,a ten zamiast dziękuję czy coś,to krzyknął bym poszła się w coś przebrać.Nałożyłam strój kąpielowy i zeszłam do niego,do ogrodu.Gdy zobaczyłam Hazzę,popłakałam się ze śmiechu.Harry stał w tym basenie,który tak ambitnie wypełniał budyniem.Boże jak to brzmi,to jest bez sensu.Nie wiedziałam co robić.Harry mnie szybko zawołał i zaczął nim obrzucać!Rzucaliśmy się tak,do póki nie poślizgnęliśmy się.
                                                                J-Boże Harry!Co ty robisz!-powiedziałam ,opierając się wygodnie o oparcie.
                                                                H-Bawię się!I to jest jeden z uroków sławy.-mówił z uśmiechem.
                                                                J-W ogóle skąd ten pomysł z budyniem.Matko patrz jak to wygląda.-rozglądałam się.
                                                                H-Prawda że fajnie!?Zawsze chciałem to zrobić.A z resztą,czy to nie odprężające?
                                                                J-No tak,ale jak to wygląda.Zachowujemy się jak banda dzieciaków.
                                                                H-Poprawka!My się bawimy.-dodał po czym,wyszedł z basenu i włączył muzykę.
                                                                J-Kocham cię idioto!-powiedziałam całując go.
                                                                H-Ja ciebie też Kocham.-dodał słodko i zaczął robić nam zdjęcia.

                                                                            * * *

Niestety czas ,nie był dla nas łaskawy.Te 3 tygodnie,minęły nam jak z bicza.Cały czas bawiliśmy się,a ja zachwycałam się Harrym i jego przemianą.Był taki wesoły,nic mu nie przeszkadzało.To że robili nam dużo zdjęć i to naprawdę z każdej naszej wspólnej chwili,było niczym.Dostawałam dużo nie miłych komentarzy,ale pojawił się jeden,który był dla mnie wyjątkowy.Jakaś dziewczyna napisała,że nigdy nie widział tak szczęśliwego Hazzy i każda jego żona powinna to docenić.Zrobiłam jemu zdjęcie i wrzuciłam na tt!Jak już mówiłam,czas szybko upłynął i za nim się obejrzeliśmy,już byliśmy w samolocie do Londynu.Hazza obiecał,że do LA szybko wrócimy i zaczniemy żyć tak jak dawniej!

                                                               

Rozdział 13

   L-To co gotowi!?-powiedział uradowany.

Każdy tylko krzyknął "Tak!" i już zaraz byliśmy w drodze na lotnisko!W drodze na nie Liam nagrywał filmik,chłopcy śpiewali i wygłupiali się ja tylko mogli.W drodze dowiedziałam,że dziewczyny już czekają na lotnisku.Całą drogę na lotnisko ,która minęła błyskawicznie,siedziałam wtulona w Hazzę.Gdy tylko dojechaliśmy na lotnisko,stało tam dużo dziewcząt.Nie chciałam by mnie widziały,lecz gdy tylko wysiedliśmy z busa,Harry złapał mnie za rękę i zaprowadził do samolotu.Nie wiem czy ktoś mnie widział,czy nie.Szybko przywitałam się z dziewczynami,zebraliśmy się i wylecieliśmy.

Jak zwykle Liam włączył kamerę i zaczeliśmy się bawić.Było wcześnie,zbliżała się 11,a my zbliżaliśmy się do LA!O 12 wylądowaliśmy i tak w kółko!Od busa do samolotu,a od samolotu do busa.Z tego co uświadomił mnie Hazza,to chłopcy wynajęli jakiś domek na wzgórzu,lecz blisko plaży!Gdy tylko dojechaliśmy do domu,każdy nawet nie patrzył jak on wygląda ,tylko rzuciliśmy rzeczy i spacerem udaliśmy się na plażę.Chłopcom udało się znaleźć jakieś ustronnę miejsce i zaczęliśmy nasz wypad na LA.Każda z nas przebrała się w strój i poszliśmy się kąpać.

                                                                 H-To co bawimy się!?-krzyknął Harry.

"Taaak",krzyknęliśmy.Zaraz po tym Harry dał każdemu jakiegoś drinka.I tak od drinka,do drinka zaczęło się robić fajnie.Po 2 godzinach na plaży,ruszyliśmy zwiedzać okolicę.Los Angeles było piękne i gorące.Każdy z nas się wygłupiał i śmiał,ale chłopców i tak nikt nie przebije.Chodziliśmy po miesicie,byliśmy pijani i zachodziliśmy jeszcze do innych klubów.Po 4 godzinach łażenie,Lou i Harry przyszli z jakimiś torbami.nikt z nas nie wiedział o co chodzi i co tam jest!Ale okazało się,że są to gadżety do przebrania.Zaczęliśmy się przebierać,były tam okulary,boa,peruki i kapelusze.Gdy każdy się przebrał,zaczeliśmy chodzić tak po mieście!

LA było bardzo ciekawe,a już na pewno ludzie.Przy plaży chłopcy dorwali jakiś gości z gitarami,pożyczyli od nich gitary i zaczęli grać i śpiewać.Po dłuższym patrzeniu zaczęłyśmy tańczyć,jacyś ludzie zaczęli nam rzucać pieniądze.Nie ma się co dziwić,chłopcy mieli talent,a gdy się zmęczyli zostawili gitary złapali nas za ręce i uciekli.Nie zły początek,bo już na pewno nie koniec!O 21 chłopcy,a my razem z nimi wbiliśmy się z nimi na domówkę.To była najlepsza domówka ever!Choć tak szczerzę,to współczuję temu kto ją robił.Po naszym wyjściu ,dom wyglądał jak dom gościa z "Projektu X"!Co prawda nie wybuchł,ale wszystko było możliwe.Wiem że nigdy się tak nie bawiłam,cały czas piłam,robiłam głupie rzeczy i tańczyłam z jakimiś dziewczynami na stole!Byłam na takiej Fazie.Haha.

                                                                                             

                                                                          * * *

                                                                 J-Czuję się,jakby mi głowa miała eksplodować!-jęknęłam.

                                                                 H-Jaki budyń?-mamrotał.

                                                                Li-Gdzie idziesz z tym żółwiem?Dan!Dan!-krzyczał.

                                                                El-Jakie Balony?-mówiła zdziwiona.

                                                                 L-Gdzie moja zebra!?

                                                                 D-Loki zjadłaś mi stanik!

                                                                 N-Ja to chciałem zjeść!-prawie płakał.

Podniosłam się i chciało mi się śmiać.Każdy leżał na każdym,a do tego coś mamrotał.Wstałam,sama nie wiedziałam gdzie iść.Dom był naprawdę ogromny,zaszłam jakimś cudem do kuchni wzięłam procha i z torby która leżała przy drzwiach wzięłam jakieś ciuchy.Poszłam się odświeżyć,przebrałam się i spojrzałam w lustro...

                                                                 J-Co to kur,ma być?-wrzasnęłam.

Gdy już byłam gotowa,chciałam zrobić sobie lekki makijaż,a co ja tam widzę?Jakiś ćwiek w wardze!Złapałam się za nią i to był kolczyk,a co najgorsze na stropie miałam napis "Life is moment"!Który nie chciał się zmyć!Jedyne co mnie pociesza to,to że nic nie czułam.Z lekkim szokiem wyszłam z łazienki i myślałam jak obudzić resztę.Szybko jednak na to wpadałam.Poleciałam na dół do ogrodu,złapałam węża do podlewania i wbiegłam z nim do domu.Pobiegłam na górę,podłączyłam go do kranu,odkręciłam i wpadłam do pokoju.

                                                                 J-Wstawać!-krzyknęłam i zaczęłam ich oblewać.

Każdy się przestraszył i zerwał na równe nogi!"Co ty robisz?" wrzasnęli!

                                                                 J-Budzę was!-uśmiechnęłam się.

                                                                 N-Tyle kobiet na świecie,a tobię zachciało się właśnie tej!-mówił wkurzony Horan.

                                                                 L-Szczerzę?To sam bym was tak po budził!-dodał.   

Wszyscy się popatrzyli na Lou zabójczym wzrokiem,a on tylko wzruszył ramionami.Po chwili ich wzrok powędrował na mnie,Harry wywalił oczy i podszedł do mnie.

                                                                 H-Co to jest?-powiedział zdziwiony.

Każdy spojrzał w ułamku sekundy na mnie!Strzeliłam buraka i nie wiedziałam co powiedzieć.Więc jak zwykle coś palnęłam.

                                                                 J-Last Friday Night!-rzuciłam z uśmiechem.

                                                                 H-Jak ja cię będę teraz całowała?-powiedział załamany.

                                                                 J-O tak!-dodałam całując go.

                                                                 N-Musicie przy ludziach.-mruknął z irytowany.

                                                                 J-Bo nie zrobię śniadania!-zagroziłam opuszczając usta Hazzy.

                                                                 N-Liam jak możesz!?To jest miłość!Wpuść w siebię trochę uczucia.-mówił.

Liam tylko zdziwiony spojrzał na Nialla i nie wiedział o co mu chodzi.My tylko się zaśmialiśmy i każdy opuścił pokój.Zaś ja usiadłam na skraju łóżka i przypatrywałam mojemu tatuażowi,zaś mnie obserwował Harry!

                                                                 J-Co tam!-zapytałam.

                                                                 H-Nic,po prostu wyglądasz ślicznie!-powiedział.

Uśmiechnęłam się do niego i zaprosiłam do mnie,by usiadał.Zaraz po tym ,Harry był już przy mnie.Powoli zaczął głaskać mnie po nodze,gdy tak na niego patrzyłam...To było cudowne!Cudowne ,że miałam kogoś takiego jak on przy sobie!Patrzyłam tak na niego i to było takie zajebiste,Haha!Mieliśmy taki zwykły,nie zwykły związek.Tak nie da się tego określić,bo to było naprawdę proste i zwyczajne,ale aż do tego stopnia że stawało się nad zwyczajnie!

                                                                 J-Kocham cię!-szepnęłam i zaczęłam całować go za uchem.

Harry tylko się śmiał i uśmiechał.Kochałam go w nad zwyczjny sposób!Jego każdy uśmiech,ruch i spojrzenie,były dla mnie czymś niezwykłym!Za każdy razem gdy go całowałam,czułam jakbym psię zakochiwała od nowa i coraz bardziej pożądała.

                                                                 H-Też cię kocham!-dodał całując mnie w usta.

                                                                 J-Ale ja naprawdę cię kocham!-powiedziałam patrząc się mu w oczy.

Harry nie wiedział o co mi chodzi!zrobił dziwną minę i patrzył się Na mnie nie zrozumiale.

                                                                 H-Wiesz co?Nie rozumiem!przecież ja cię Kocham ty mnie też,a więc co znaczy naprawdę.-powiedział po dłuższej chwili namysłu.

                                                                 J-Heh!Sama nie wiem,nie chcę cię w żaden sposób przestraszyć,ale to uczucie jest inne.Nigdy jeszcze go nie czułam,zawsze gdy cię całuję czuję...-nie mogłam już.

                                                                 H-Jakbyś się od nowa zakochiwała i bardziej pożądała?-powiedział ze głębią.

Byłam zdziwiona,nie wiem czy to normalne jak ktoś się zakocha.Wiem że nigdy tego nie czułam i to sprawia że chce go bardziej i potrzebuję,każdego dnia!

                                                                 J-Jeśli to normalne...-wstydziłam po chwili.

                                                                 H-To jest miłość!-powiedział radośnie z iskrą w oku,dodając-A nie zwykłe i chwilowe zauroczenie.

To było miłe,nie wiedziałam co mam z tym robić!Wiedziałam to że uwielbiałam z nim tak pogadać,jak w tedy gdy jeszcze między nami nic nie było.

                                                                 J-To co idziemy!?-zapytałam wstając.

                                                                 H-Daj mi się sobą nacieszyć!-powiedział przyciągając do siebie.

Leżałam z nim na łóżku i wygłupialiśmy się,lecz nie długo bo zaraz Lou nas zawołał na dół.Wstaliśmy,już miałam wychodzić,gdy nagle Harry złapał mnie za rękę i przyciągnął do siebie.Spojrzał mi w oczy i był bardzo blisko mnie,że czułam się jakby nic nie było tylko jego oddech na moim ciele.

                                                                 H-Też to czuję.-dodał.

Uśmiechnęłam się i zeszliśmy na dół i jak zwykle dziś ponownie plaża!

                                                                         * * * 

       

Nie wiem jak się to udało chłopcom,lecz znaleźli wspaniałe miejsce.Na początku było trochę cienia,więc każdy z nas znalazł sobie miejsce.Nie było tam zbyt dużo ludzi,było idealnie.

                                                                 H-I jak!?-zapytał.

                                                                 J-Cudownie!Musimy częściej tak sobie wypadać.Tak razem.-dodałam uśmiechając się w stronę słońca.

                                                                 H-Da się załatwić.Nie mogę się przyzwyczaić do tego kolczyka!-jęknął.

                                                                 J-Haha.Zawsze chciałam mieć i kolczyk w wardze i tatuaż,ale zawsze się bałam bólu!A tak znieczulica totalna.O jak chcesz mogę wyjąć.-powiedziałam z uśmiechem.

                                                                 H-Nie daj spokój!Haha znam się na tym.-powiedział wskazując na wieszak,znajdujący się na jego ręce.

Roześmiałam się i zapytałam,czy chce coś pić?Opowiedział że tak i chciał iść,lecz dziś to ja sobie polatam.Powoli zaczęłam ruszać w stronę jakiegoś tak jakby baru!Idąc widziałam jak reszta naszej ekipy się chlapie,podeszłam do baru i poprosiłam o 2 mrożone pepsi.

                                                                 -Widzę że przyjazd się udał!-powiedział entuzjastycznie kelner.

                                                                 J-A skąd ten wniosek.-zapytałam zdziwiona.

                                                                 -Naprawdę wymieniać.-zapytał.

                                                                 J-Mhmmm.-przytaknęłam

                                                                 -Hehe.Więc:

                                                                  1.Ma pani kolczyk.

                                                                  2.Zamawia pani pepsi.

                                                                  3.Przytrafiło mi się to 3 razy.

Zaczęłam się śmiać,gość był naprawdę spoko i niczego sobie...Ale z moim Hazzą i tak się nie równa!Złapałam za szklanki i zaczęłam iść,gdy nagle na kogoś wpadłam.

                                                                 J-Jejku tak strasznie przepraszam.-powiedziałam za kłopotana.      

                                                                JB-Nic się nie stało!Justin.-powiedział podając mi rękę.

                                                                 J-Ivy.-powiedziałam również dając mu rękę.

Spojrzałam na niego i zaczaiłam że to Bieber.Haha fajnie!

                                                                 J-O no hej.-rzuciłam ponownie.

                                                                JB-Miła reakcja!Przyjechałaś tu zapewne z tymi nie zrównoważonymi?-dodał śmiejąc się.

                                                                 J-Kochani są!-powiedziałam.

                                                                JB-No wiem!-mówił robiąc dumną minę.

Ja zaczęłam się śmiać!Justin był strasznie sympatyczny i zabawny.

                                                                 H-Co ty mi tu dziewczynę podrywasz,co?-powiedział Harry poważnie.

                                                                JB-Ja?Ja?-tłumaczył się.

                                                                 H-No ty,ty!-mówił poważnie Harry,choć widziałam że z trudem mu to wychodzi!

                                                                 J-Harry!Wiem że się znacie,wiem to tak dobrze jak cały świat!-powiedziałam do Hazzy.

                                                                 H-Ciężko cię zaskoczyć.Cześć,jak ja cię dawno widziałem.-mówił.

                                                                JB-Ja was też.-dodał smutno.

Nagle podeszła do nas jakaś dziewczyna.Miała dość długie blond włosy,duże niebieskie oczy i nienaganną figurę.Szła bez pośrednio na nas,jedząc przy tym banana.

                                                                JB-To jest moja przyjaciółka,Oktawia!-powiedział sympatycznie.

Przywitaliśmy się z nią,ale zaraz usłyszeliśmy głos Lou.

                                                                 L-Przyjaciółka!On też tak mówił,a ślinił się do niej jak dziki!Więc uważaj!-powiedział nęcąco Lou.-A tak po za tym to Louis jestem.-dodał.

                                                                 O-Zapamiętam.-powiedziała rumieniąc się.

Po dłuższej chwili chłopcy wymyślili sobie zajęcie,a ja zaczęłam gadać z Oktawią!Oktawia była sympatyczna i otwarta,tak jak Jus.Gadałyśmy dość długo z godzinę,potem potrzedł do nas Harry i oznajmił że mnie porywa.Oktawia się zaśmiała pomachała mi co jej od wzajemniłam.

                                                                 J-Ciekawe to twoje porwanie,skoro mnie o nim uświadamiasz!-zaczęłam się śmiać.

                                                                 H-Chcę być miłym porywaczem i chciałem ci sprawić przyjemność.-mówił z pasją.

                                                                 J-A nie samą przyjemnością ma być to,że jestem tu z tobą??-zapytałam z uśmiechem>

                                                                 H-Zawstydzasz mnie!-powiedział zdziwiony.

                                                                 J-Nie po prostu chcę się podlizać.-zaśmiałam się.

                                                                 H-Sprytnie!A tak po za tym,to mamy 3 godziny sam na sam!Więc pomyślałem że sobie popływamy.-dodał.

                                                                 J-Hyhy zapowiada się ciekawie,ale tu.-mruknęłam.

                                                                 H-Podoba mi się twoje spojrzenie na tą sprawę i nie.

Harry pociągnął mnie za rękę i zaczął gdzieś prowadzić.Po długim czasie okazało się,że wynajął jacht!To było bardzo miłe z jego strony,po paru minutach wypłynęliśmy na dalszą część wody i ja wzięłam się za opalanie.To było najlepsze opalenie ever!Siedziałam sobie spokojnie i patrzyłam na pięknie wyrzeźbione  ciało Hazzy,zdobione tatuażami.

                                                                 H-Nie mogę tak,chodź do wody!Miałaś pływać.-rzucił podchodzić do mnie.

                                                                 J-No tak,lecz chwilowo cię podziwiam.-mówiłam robiąc słodkie oczka.

                                                                 H-Ty już mi tu nie słódź,tylko chodź!-ocknął się.

                                                                 J-Ale ja się opalam.-jęknęłam

                                                                 H-W wodzie cię szybciej złapie.

Nie czekał na moją odpowiedź,tylko złapał mnie za rękę i wskoczyliśmy.Harry miał rację,szybciej się opaliłam,a co ważne bawiłam się świetnie!Po wyjściu z wody,Harry wyjął aparat i zaczął robić nam samojebki!Były wspaniałe,potem robiliśmy sobie na wzajem.Po wieczór robiło się chłodno ,więc owinęłam się ręcznikiem i siedziałam na leżaku,zaś Harry poszedł się przebrać.Po 5 minutach,Harry wyszedł w ręczniku z małym wiadereczkiem w którym chłodził się szampan.

                                                                 J-Za pewne nie masz nic pod spodem.-dodałam patrząc się na ręcznik.

                                                                 H-Mmm.Podnieca cię to!?-mruknął robiąc zadziorny uśmieszek.

Nie wiedziałam co zrobić,zawstydził mnie!Zarumieniłam się i kazałam mu usiąść,ponieważ iż że czułam się strasznie nie konfortowo,gdy na dęmnął stał.Harry rozlał szampana po kieliszkach i zaczęliśmy podziwiać zachód słońca.Gdy zaczęło się nam to nudzić,Harold zaczął mnie rozśmieszać i zaczelismy rozmawiać.Na nasze nie szczęście zadzwonił do Hazzy telefon!

                                                                 J-Kto to?-zapytałam.

                                                                 H-Lou,mówił że chcą robić ognisko z Jusem!-opowiedział wstając.

                                                                 J-Poczekaj!-powiedziałam siadając na niego okrakiem.-Daj mi się sobą nacieszyć.-dodałam.

Harry słodko się uśmiechnął i zaczął mnie całować.Nie trwało to długo,bo zaraz dopłynęliśmy na plażę!